Het nieuwe 'Dream team' ... grottocht met een staartje

Een 10-tal jaar terug maakten we de traversée Chawresse-Veronica met 3: Stijn, Christel en mezelf (Geert). We deden dat vlot in minder dan 2 uur. 

Nu zoveel jaren later komt Stijn met het voorstel om de tocht te herdoen, ditmaal met Stijn, Randy, Lore, Eppo en mezelf.

De kids zijn uitgerust

Kruipwerk

Twee januari 2026, de tocht verloopt vlot, nat, kruipen, beetje zoeken, het hoort er allemaal bij. De beschrijving en de topografie uit het boek Chawresse-Veronica van Paul is een uitstekende leidraad.

Aan de puits Daniel

Mooi hoekje in de Veronica

Na het eindeloze kruipwerk in de Veronica sta je dan zo weer buiten, want een grendel met een veermechanisme sluit de grot Veronica af en is van binnenuit probleemloos te bedienen. Eén probleem, de grendel is 'weg', en de deur zit muurvast. Een geluk, Randy heeft zijn telefoon bij (meer en meer speleologen nemen foto's met hun telefoon), en er is netwerkverbinding aan de binnenkant van de deur/tunnel. Bovendien kan Randy zijn GSM onder de deur door schuiven en dan is de verbinding nog beter en kan hij ook een foto maken van de buitenkant van de deur...

Een telefoontje naar onze voorzitter Dirk leert ons dat de deur enkele dagen terug werd geforceerd (inbraak) en blijkbaar is die nu terug geplaatst met een tijdelijke sluiting.

Voor ons is een terugtocht naar de Chawresse geen optie, nog eens 3 uur terug is te lang, Stijn is doornat, Lore wak en de kinderen lijden kou. Er komt dan een hele communicatie op gang via Jos, Jean-Marc en Pol. Even later is Pol aan de deur en vertelt ons dat hij die niet kan openen, hij zal de watermaatschappij contacteren (het is vrijdag, maar er is ook een wachtdienst). Ondertussen houdt Stijn de kinderen bezig verderop in de tunnel (waar het warmer is dan tegen de deur aan). Na ongeveer 1,5 uur krijgen we het verlossende antwoord dat we de tunnel kunnen verlaten via de ander kant, 400 meter verderop. We moeten dan nog wel een eindje terug lopen naar de parking. Eind goed ...

Uiteindelijk hebben we dus een traversée gemaakt die 400 meter langer was als ik de tunnel erbij tel, dus ongeveer 1km. 

Jongeren meenemen op zo een grottocht, is dit verantwoord? Ikzelf kijk daar enigszins kritisch naar, maar ik moet zeggen dat Lore (10) en Eppo (8) dit prima hebben gedaan. Ze hebben dan ook al een mooie speleo-ervaring, hebben ervaring met klimtechnieken en zijn op de meeste plaatsen zelfstandig, hier en daar zijn de beentjes wat te kort. Bovendien zijn ze echt gedreven om dit te doen, grotten zijn voor hen geen onbekende omgeving, op geen enkel moment was er een moreel probleem, wel integendeel. Was Eppo de jongste speleo ooit op dit traject?

Einde bij Pita Chenée, een aanrader, en met wat sneeuw terug naar huis.

Piet zou zeggen, "En wat hebben we vandaag geleerd?" :
- toch maar Pol verwittigen als je de tocht doet
- beetje reserve eten en drinken kan geen kwaad.
- wij hadden natuurlijk het klassieke veiligheidsmateriaal bij en extra licht.
- een GSM blijkt nu ook een zeer nuttig veiligheidstoestel in een grot...

Epiloog

Terug op de parking komt een ploeg met een bordje om aan de Chawresse te hangen, dat de doorgang niet mogelijk is. Laat, wij deden hem al. De deur is pas op 31 december terug geplaatst, 2 dagen terug en ze zou kortelings terug worden hersteld als voorheen.

Geert