Oude bekenden

24/06 hebben Seppe en Randy een nieuwe poging gedaan om de Croisiers met de Bellevaux te verbinden. Ze werden echter verrast door een vreemde kleur water. Bij aanvang die dag was er niets aan de hand. Tot Seppe in het tweede duikgedeelte plots in zeer troebel water terecht kwam. Dat water moet afkomstig zijn van de Vesdre. De thermale rivier bleef de hele tijd helder.

Ook de buitenrivier is gedurende de dag veranderd van kleur. We kunnen dus spreken van een geslaagde kleurproef Croisiers-Bellevaux, al hadden we natuurlijk liever een menselijke verbinding gemaakt. Uitstel is geen afstel. In afwachting van meer water zijn Seppe en ik overeengekomen om eens iets anders te doen. Het is belangrijk dat we het ‘vrijetijdsgevoel’ in onze activiteiten niet verliezen. Het laatste stukje lijn zouden we graag in de best mogelijke omstandigheden kunnen leggen.

Het voorstel was om nog eens naar de hypothetische verbinding van de Galerie des Sources en de Trou de la Loutre te gaan kijken. Zie voorgaande verslagen. We zouden met overtuigende middelen tot in de Salle Kasper willen gaan. Een zaal vol blokken voorbij een mooie sifon, om daar de mogelijkheden eens grondig te bekijken.

Helaas, we hebben moeten afzien van het plan. De straat: Rte des Aiguilles de Chaleux is namelijk enkele voor ‘Riverains en Fournisseurs’. Tegenwoordig houdt de politie regelmatig controle. Je zou ev nog kunnen parkeren aan de ingang van het natuurpark van Furfooz, en dan te voet naar de grotten gaan als droge speleoloog, maar als duiker is dat toch een brug te ver. Iemand een idee hoe we miss een uitzondering kunnen krijgen als speleoloog in de toekomst? Zou het verbond ev iets kunnen regelen bij de gemeente Houyet?

Plan B: Naar de bronnen van Signy l’Abbaye. Ook een beetje thuiskomen. Ik wil de toestand van de twee bronnen kennen na hier verschillende jaren niet meer geweest te zijn. De bron van de Vaux is al enige tijd onderaan de put versperd. De zaak lijkt stilletjes aan op te lossen, maar het is nog verre van penetrabel. Er is nog heel wat los materiaal die gevaarlijk kan schuiven. Graafwerk.

De Gibergeon bron. De gemeente heeft er tegenwoordig een bordje geplaatst met het resultaat van onze werken. Tot m’n grote verbazing is ook hier de ingang gevaarlijk onstabiel geworden door recente crues. Jammer! Het gaat om grote blokken die de weg versperren. Je daar tussen wringen lijkt me geen goed idee zonder grondige opkuis en inspectie. Enkele mooie zoetwaterkreeften bewonen nu de verschillende holen.

Ik heb afgesproken met Seppe voor een funduik in een leisteengroeve. Het vrijetijdsgevoel weet je nog. Er was nog tijd om te gaan zien in de mini canyon van de Pille. Het ensemble van enkele watervallen bevat alles om de canyontechnieken op te frissen of aan te leren. We hebben er een tijd geleden enkele brochen geplaatst, en die zijn nog steeds in goeie doen. De plaketten daarentegen, niet door ons geplaatst hebben hun beste tijd gehad. Zie foto. 

Moraal van het verhaal: vast equipement altijd controleren alvorens te gebruiken, en bedenk steeds een B (C) plan alvorens de deur uit te gaan.

Stijn

Hittegolf

Hittegolven en watersporten, een ideale combinatie om de dag aangenaam door te komen.

Een driedaagse is van start gegaan aan de watervallen van de Pille.
De fiche met canyontechnieken die we eerder gemaakt hebben was niet optimaal bevonden. Met aandacht voor detail hebben we deze dan ook compleet over gedaan.

Daarna ging de reis door naar de bronnen van Signy.

Bij de vorige duik in de Gibergeon werd een groot blok zichtbaar waar enige beweging in zat. Het idee ontstond om dat blok opzij te schuiven zodat de doorgang groot genoeg zou zijn om geen flessen te moeten uitdoen. Er zijn drie duiken nodig geweest om dat blok op z’n plaats te krijgen, en om finaal te beseffen dat het voorbij het blok te krap is om verder te werken. Komt erop neer dat we het blok op één of andere manier moeten verdwijnen willen we hier ooit vorderen. Onze radartjes zijn bijgevolg volop aan het werk geslagen.

De laatste afspraak ging door aan de Fosse à Vaux waar enkele vrienden tot de vaststelling gekomen waren dat de versmalling opnieuw dicht zit na de wintercrue’s. Dit euvel zal zich telkens herhalen en betekent ongeveer een half uurtje keien doorduwen met de voeten op een diepte van -17m. Eens de passage terug vrij heeft Karel gaandeweg enkele lijnvlotters aangebracht, want de lijn heeft de nijging zich telkens weer in te graven.

Hierbij is het duikseizoen voor geopend verklaard, wordt vervolgd...

Een klein cadeautje

Signy l'Abbaye:

Een ruimte lonkte in de Taupes van de PDM. Meerdere dagen werd er gewerkt, en al het nodige materiaal aangerukt. De eerste halve dag op m'n eentje de gang ettelijke keren over en weer gekropen met een vracht klei. Finaal zag het er zeker niet slecht uit: groter dan verwacht, zeker 1m cadeau. Wat een speleoloog toch gelukkig maakt ;-)

Dag twee met verenigde krachten, opnieuw op en af in de gang, sleurend aan een bak. Uiteindelijk blijkt naast ons cadeautje een iets grotere ruimte te zitten. Jammergenoeg blijkt ook daar alles vast te zitten in het plafond. Zeker is dat we door de laminoir zijn. Vervolg is een schouw met daaronder een puinberg die hopelijk een doorgang maskeert. Beangstigend, maar ook demotiverend is het aanhoren van spontaan vallend puin uit de schouw. Er lijkt maar geen eind te komen aan die puinberg. Die ruimte leegmaken zal voor een volgende keer zijn. De topo van de gang geeft ons hoop...

Omdat materiaal kuisen al eens plezant mag zijn, zijn we de volgende dag in de canyon van de Pille gekropen. Van de gelegenheid werd gebruik gemaakt om de gekende touwtechnieken te fotograferen om er uiteindelijk een technische fiche van te maken. We zullen eens zien waar we die kunnen posten zodat iedereen daar gebruik van kan maken.

S.

mini canyon: Pille

FAO topo, 'a never ending story'

Samen met de SC Les Fistuleuses en de SC Rochefortois werken we aan een topo-ensemble van het systeem Fosse aux Ours. Compleet is het nog niet, maar een eerste  overzicht is meer dan noodzakelijk dezer dagen (studie en publicatie). Er werden twee toposessies georganiseerd in de meest extreme regionen van de grot, zeg maar een hel voor de Distox, en sommige topografen...
Bij deze gelegenheid zijn er ook foto’s genomen van de samenvloeiing van de twee hoofdrivieren, 'Echo Beach' genaamd.
Wat we echter niet zagen aankomen was een première van een 25 tal meter! Op een plaats waar iedereen voorbij komt, werd een zwart gaatje gespot. Vijftien minuten later werd het een gat, en floep, we zijn geëindigd in een relatief grote ruimte met mogelijkheden. Er is hoop meer te vinden, temeer er al twee geventileerde werkplaatsen in de buurt zijn. Ook de richting van het réseau’tje staat ons geweldig aan; oost, richting Rochefort centrum, een blinde vlek op onze topo.

Na de inspanning was het tijd voor ontspanning en verbroedering in de carrière van Villers le Gambon met de club.
Onderweg zijn we nog op verkenning geweest in de vallei van de Hilan. Daar bleek de bron piepklein te zijn, en de dassen heer en meester over de grootste grot daar.

Op zondag hebben we de canyoningtechnieken van onder het stof gehaald. Eerst met dry-training in de groeve, en daarna the real thing in de ‘gloednieuwe’ afdaling van de Pille. Deze werd een jaar geleden door ons voorzien van broches, maar is sindsdien nooit bezocht geweest. Daar aangekomen waren we aangenaam verrast bij het zien van nieuwe, onbekende ankerpunten. Er heeft ook een grote opkuisactie van een boom plaatsgevonden, waardoor er nu een waterval is vrij gekomen. Mooi! Alle mogelijke technieken kunnen er nu ingeoefend worden, in een realistisch kader.

Stijn

Canyon Pille in crue

8 januari (ramp)toerisme

De "canyon" van de Pille in megacrue.

Aan bomen in de bedding in alle geval geen gebrek.

Opmerkelijk is het blok onderaan de watervallen.
Die rotsblok lag boven op de middelste waterval.

Wat we nu te zien krijgen is dus zeker niet de piek van het water.
Onvoorstelbaar zoveel watergeweld.

Verder twee foto's van les Dames de Meuse in crue.
Eerste klas natuurgebied waar twee afdalingen met lange rappels mogelijk
zijn.

Stijn

 

Pille met broches

Enkele jaren terug ontdekte Stijn deze canyon in de ardennen nabij Revin (F). Meer informatie met de ligging en het profiel van de canyon kan je vinden in de Spelerpes 2009-1.

Vrijdag 5 november

Vast equipment aangebracht in de Pille onder de vorm van enkele broches. Deze mini canyon bevat nu eigenlijk alles om de honger te stillen. De bedoeling was ook om de mogelijkheid te bieden "alle" touwtechnieken te kunnen oefenen in een realistisch kader. Er kan gekozen worden om in het water te equiperen maar ook hors-crue met een looplijn. Een tyrolienne behoort ook tot de mogelijkheden.

Er zijn wel weer enkele bomen gevallen in de bedding. Deze zullen bij een volgende wat meer plaats moeten maken.

De batterijen van het boormachien waren sneller leeg dan verwacht. Bijgevolg is het equipement nogal basic. Bij de volgende fase gaan we verdubbelen en afwerken waar nodig. Zoals steeds moet iedere gebruiker zich vergewissen van de staat van het equipement!

De foto's zijn nu met een laag waterdebiet. Hors-crue kan hier echt wel noodzakelijk zijn!

S.

                                     
                                          
                        

                                                    

                                      

Een lang en afwisselend weekend

9-10-11-12 sept

Deelnemers:
9 sept: Stijn
10 sept: Stijn, Dries en Isabel
11 sept: Stijn en Geert
12 sept: Stijn, Dirk, Kris en Geert

Awan is een kleine ondergrondse groeve die ik voor het eerst bezocht. Veel lac, weinig sifon.

Parking voor de ingang en directe toegang tot het water. Luxe dus.

Er zou naar het schijnt een achtergebleven wagonnetje in gestaan hebben dat nu mysterieus verdwenen is....

Nu trokken twee goudvissen alle aandacht naar zich ;-))

Canyoning in de ardennen met een zeer aangename afdaling van de Tolifaz. Vorige keer viel me vooral het vele huisvuil op in de bedding. Op internet heb ik gelezen dat verschillende mensen zich hebben ingezet de beek te zuiveren. Het resultaat mag er echt wezen, Chapeau!

Het canyongevoel werd compleet gemaakt met enkele glijbanen in de Ninglingspo. 

Al blijft het natuurlijk toch altijd uitkijken, lees tasten, of de bassins diep genoeg zijn om je te laten gaan, zo is de waterval van Diane versperd door een boom. Het gelijknamige bad waar vroeger een klein sprongetje gemaakt kon worden is nu volledig opgevuld met stenen.

In de vooravond nog tijd gevonden om een eerste duikpoging te wagen in de perte van de Mortier. Eerdere testen in neopreen en tentstok deden vermoeden dat dit een krappe bedoening is en bijgevolg tijdverlies. Ons materiaal en techniek is ondertussen verbeterd en de eerste onderwatertest is positief bevonden. Volgende keer ziet die sifon een compleet uitgeruste sifonduiker a la anglaise.

FAO Réseau Annexe

Er leek maar geen einde aan te komen maar zaterdag bereikten Geert en Stijn uiteindelijk toch de finishlijn in de FAO, topogewijs wel te verstaan. Er werden nog ongeveer 120 meter opgemeten en mee naar huis genomen. Ik waag me nog niet aan eindcijfers want de grot is nog in volle exploratie. We kunnen wel al zeggen dat een lengte van 1130m ( in de FAO alleen wel te verstaan) een feit is en de diepte op 73m komt. Op naar de twee kilometer!

Verder werden ook twee passages ruimer gemaakt op het parcours.

  

In het Réseau Annexe

Geen woorden maar daden bij Cascade, en om onze zinnen te verzetten (met een trappist bij de hand) zijn we een nieuw graafproject gestart. Na een tiental megabakken bosgrond zijn we tegen een laag van stenen en klei op gebotst. We spreken hier over de Trou B. waar we hopen een missing link te vinden.

Een blaasgat in de Mortier lag al enkele weken geduldig te wachten op meer dan één speleo-graver. Er zijn minimum 3 man nodig om de bakken "vlot" af te voeren. De grot moet een supercrue te verduren hebben gehad want er was ongewoon veel slijk in de grot. Ook sporen op het plafond en materiaal dat voetjes gekregen heeft doet ons dat vermoeden. Slijk is al niet om te juichen en zeker niet als het zo stinkt als daar. Bah!
Er werd toch zeker twee meter verder gegraven en we zijn opnieuw aanbeland in natuurlijke gangen. Er kan zelfs voor het eerst gedraaid worden in de nu ruim 10m lange tunnel. Tot nu toe de zotste desobstructie van de werkgroep. Vervolg in hetzelfde elan. Het ziet er niet slecht uit, maar hoe krijg je dat verkocht?
Bij deze: Dirk sprak van een alcoholische beloning voor de gravers....
Eens zien wat daar van komt;-))

Einde in de l'Ail waar we twee netten en twee buizen mee naar huis namen.
Opgeruimd staat netjes!

Stijn

Exit Gouffre aux Mortier