Paaszondag - werkdag

Door omstandigheden waren er velerlei wijzigingen in de planning voor paaszondag, maar uiteindelijk mocht de Gouffre au Mortier ons bezoek nog eens ontvangen. Hier wordt vooral ingezet op de duikactiviteiten, en Kevin mocht dan ook een plonsje doen in de stroomafwaardse sifon. Ter herinnering, hier zijn 2 sifons gedoken met einde in de sifon 2, waar er  onderwaterdesobstructiewerk is. Ondertussen zijn Stijn en Geert nog wat gaan graven aan de castratie. Dit is een never-ending-storry, een project van jaren. Er is ondertussen, een zeer slijkerige gang, uitgegraven over een 15-tal meter. We volgen er de wind...

Resultaat: in de sifon was weinig water, tussen sifon 1 en 2 werd een nieuw verdwijnpunt ontdekt, dat nader moet bekeken worden. De uitleg kan je volgen op dit filmpje.

Opmerking: Er zijn geen ondertitels, maar met het steeds groeiend aantal West-Vlaamse speleo's kan je best een taalbad nemen of direct gaan voor een cursus : http://nl.wikibooks.org/wiki/West-Vlaams  ;-)

Ondertussen in de castratie komen we op een punt dat de wind van boven blijkt te komen. Door de ligging van dit punt besluiten we dat de wind van buiten moet komen. Het uitgraven van deze tunnel heeft enorm veel mankracht gekost, maar we hebben deze keer besloten om er hier een punt achter zetten, er zijn andere plaatsen waar we ons nuttiger kunnen bezig houden.

Aangezien het, na de uitstap in de mortier, nog vroeg is besluiten we nog wat verder te gaan werken in de fao. Het nieuwe desobstructieproject ziet er goed uit, alles heel ruim en de wind op kop. Na een 4 tal uurtjes graven komen we echter op een plaats waar het vervolg akelig onstabiel is. Pfff die eboulies da's echt een sh.. om in te werken, in Roche-fort kan je precies geen sterke rots vinden. Resultaat: van hieruit is de rivier nog heel ver; te herbekijken.

't Is 6uur en in Rochefort schijnt nog steeds het zonnetje, dus maken we nog een wandelingetje tot aan de bron van Eprave. Het water is helder, dat wil zeggen dat er alweer kan gedoken worden in de FAO, maar da's voor binnenkort.

Geert

In de Gouffre au Mortier

Kennismaking met de Belgische sifons...

Zondagmorgen met volle moed richting Mortier. Doel van de trip was topo van de eerste sifon en de galerij erna. Eerst moest de oude lijn vervangen worden in de sifon. En indien mogelijk, graven op het verste punt van de sifon 2.

Kevin nam de taak van lijnen wisselen op zich, vertrok met volle moed, maar halverwege sprong de hogedrukslang van m'n manometer. Resultaat: kraan dicht en op 1 fles terug......Spannend!! ;-)

Stijn en Steven zijn in afwachting van mij gestart met de topo van de droge galerij. Na een snelle interventie van een nieuwe manometer (merci Stijn)  terug door de sifon. Alleen, nu heel wat rustiger en met een klein hartje. Het topowerk van de droge galerij zat er ondertussen op en ik kon direct doorgaan naar de sifon 2.
In die sifon, na ongeveer 10meter is er een serieuze restrictie waar we door moeten.Voor mij was dit de eerste keer. Na me erdoor te hebben gewrongen besloot ik om eerst terug te keren. Het puzzelen onder water nam flink veel tijd in beslag.
Terug boven vond ik dat het  genoeg was geweest voor vandaag...Plots gene grote mond meer ;-))

Daarna heeft Steven kennis gemaakt met de sifon. Hij passeerde de versmalling, maar ook hij besloot dat het graven onder water voor een volgende zal zijn. Stijn heeft de oude lijn in sifon 1 afgebroken en een nieuwe geplaatst die nu veeeeeel beter ligt.
Bij het tegenstoom zwemmen heeft hij ook de topo kunnen doen. Chapeau Stijn, respect!!

Maandagmorgen richting Eprave.
Stijn heeft een duik gepland in de bron en Kevin en Ilse zijn ondertussen de Grot van Eprave gaan bekijken. Slijkerig, maar toch es tof om te doen. Voor ons was het de eerste keer dat we een grot zelfstandig gingen bezoeken. Na een uurtje hielden we het voor bekeken.

Stijn is ondertussen door de zeer nauwe ingang van de bron geraakt en tot op 10m diepte gedoken. Eén fles moest worden losgekoppeld om de versmalling te kunnen passeren. Leuke uitdaging, voor herhaling vatbaar wist hij te vertellen.

Als wederdienst van de duikportage heeft Stijn ons rondgeleid in de Nou-Moulin.

Het was super,  met een paar smalle en leuke passages. Vooral sterk van Ilse om dit zonder hulp van de 2 sterke mannen te doen, chapeau!! Mooie afwisselende grot. Om er je weg in terug te vinden moet je ze toch wel enkele keren doen heb ik gemerkt. ;-)
Na een 2tal uurtjes terug buiten, spoelen in de Lomme en huiswaarts.

Super weekend en veel bijgeleerd!!

Kevin

Grotduiken in stroomversnelling

Voor de winter heb ik een eerste duik gemaakt in Gouffre aux Mortier.
Zie artikel http://sc-cascade.blogspot.com/2010/10/stress-en-ontspanning.html
De stijgende gang onder water, ongeveer 15m ver versmalt te veel om zich nog comfortabel te voelen. Aangezien dit een perte is met een goed voelbare stroming leek het mij geen slecht idee om daar eens wat te gaan woelen.

Een drie man sterke ploeg kon gisteren dan ook genieten van ideale omstandigheden. Een watertemperatuur met zuiderse tinten, heerlijk weer en een portage waar geen trappisten aan verbonden zijn ;-). 
Voor Steven was het een eerste kennismaking met de ondergelopen Belgische slijksifons. Deze leerrijke ervaring zal na enkele aanpassingen niet z'n laatste zijn geweest wist hij te vertellen.
Daarna trok Stijn met een harkje in de versmallingen. Een lengte van ongeveer 3m werd ruimer gegraven. De geringe diepte en de steeds stijgende gang deed vermoeden dat oppervlakte niet onmogelijk was... Voor ik het goed en wel besefte kwam m'n hoofd boven in een nieuwe gang waar de rivier vrolijk doorheen trekt!!

Bij de tweede ronde werd de lijn verder afgerold en stond een verkenning post-sifon op het programma. De sifon heeft een lengte van 23m en een diepte van 2m. Post-sifon wordt de hoofdrivier aangevuld met een beekje van rechts. Droge shunt? Flessen werden achter gelaten en een kleine desobstructie was halverwege nodig. In totaal schat ik de galerij 35m lang en ze zit in een duidelijke breuk die de dominante 60° richting aanhoudt. Einde op een nieuwe sifon van op het eerste zicht zelfde kaliber.

Het was een tijdje geleden maar Geert kwam plots met een fles Champagne voor de dag!
Genieten!
Wordt binnenkort ook vervolgd!
Stijn

Commentaar:

Juist één week na datum opnieuw een niet gedoken sifon passeren, het is niet aan iedereen gegeven. Dit is dan ook het  resultaat van jarenlange volharding in deze grotten, in combinatie met vele factoren waarvan kennis en ervaring de belangrijkste zijn. Het is een overweldigende beloning na zoveel werk!!! Echter ik heb het gevoel dat er ook veel werk is bij gekomen en dat het nu pas echt serieus wordt.

Geert

PS: Je kan de film in goede kwaliteit downloaden (57MB) via rapidshare.
https://rapidshare.com/files/41651790/blog20110522_0001.wmv
Bij: FREE USER
Klik: I WANT TO WAIT
Je moet wel de afteller afwachten.

Gevarieerde weekends, onze specialiteit.

Na een duikoponthoud te Anhée snellen we op zaterdag richting Rochefort om de laatste broches in te lijmen, in de Nou Maulin. Deze broches laten een rappel toe nabij (boven) de keisifon indien men de grot binnen gaat via de middelste ingang (de metalen buis). We zullen nog een beschrijving geven van de juiste plaats.

Eenmaal buiten breekt er een onweer los boven Rochefort, een kort intermezzo van het zuiderse weer tijdens het paas-WE.

Aangezien we nog maar half de namiddag zijn, zoeken we de Trou Poubelle op, langs de baan Rochefort-Han. Een recente instorting heeft de ingang enigsinds gewijzigd. In dit grotje is nog allerlei brol achter gebleven van vorige bezoekers en werkzaamheden. In een putje hangt nog een oud en onbetrouwbaar speleoladdertje. Beneden deze put is er een kleine sifon. Dit gedeelte bevindt zich op niveau van de ondergrondse watertafel. Verder weinig potentieel gevonden in dit grotje dat vroeger al binnenste buiten werd gekeerd.

Verdere prospectie in de buurt geeft zicht op meerdere kleine gaten waarvan één goed blaast.

Voor zondag hebben we nog eens de werkzaamheden in de Gouffre aux Mortier op het programma gezet. Een paar weken terug lukte het niet omdat de waterstand nog te hoog was. Nu was de waterstand in de Lomme, en dus ook in de grot laag en konden we verder graven aan het blaasgat.
De werkomstandigheden in dit grotje grenzen aan de slavenarbeid en gelukkig is de Lomme er om naderhand alles weer te 'ontslijken'. We namen deze keer geen foto's. Alle uitgegraven klei moet nu een 15 tal meter worden verplaatst wegens - geen stokageplaats.
Resultaat :  We hebben weer een 3 tal meter klei uitgegraven, en hebben zicht op een vervolg van meerdere meters, met felle wind op kop, maar met ook veel werk voor de boeg. Wordt vervolgd...
Voor meer info zie bij label : Fayt

En het was echt een verzamelweekend :
Anhée : een potlood
Nou Maulin : een afwasteiltje
Poubelle : 2 prima beton-emmers
Grotje nabij Poubelle : flitslampjes en draad...
Aan de Gouffre Mortier : een prima schuurborstel

Deelnemers : Stijn en Geert

G.

Ludiek :


Drank op grottemperatuur



Demonstratie bot-lek-zoeken



Stress en ontspanning

Verslag exploweekend van 9-10 okt

Deelnemers: Geert en Stijn

Zaterdag: Mortier, Duches, Ail
Zondag: FAO

Zaterdag van start gegaan met twee duikjes van 20'. Duik één was in de perte van de Mortier.

Hoogstwaarschijnlijk is dit de eerste duikpoging daar. De laminior versmalt na 13m. Maximale diepte is 2m. Daarna stijgt het opnieuw flink. Het is telkens zoeken naar de breedste passage in de laminior. Goede verankering gevonden voor de lijn tot op het diepste punt 13m ver. Het zicht is dankzij de stroming niet slecht te noemen. Enkele grote vissen hebben voor de nodige animatie gezorgd. Misschien bij een volgende de flessen in een pakketje mee sleuren en ruimte scharten met de voeten in de blubber.

De tweede duik werd gedaan is de overloop van Les Duches. Van zicht onder water was hier geen sprake. Het was ook moeilijk te zeggen of het water nu resurgeerde of verdween. Ongeveer na 5m semi sifon duikt de vrij comfortabele gang steil naar beneden. Na een tweede poging 10m diepte bereikt maar geen versmalling gevonden zoals op het plan. Lijn werd niet achtergelaten. Voor herhaling vatbaar.

Het zijn hoe dan ook spannende momenten voor de duiker maar Geert horende had die meer stress dan ik.

Genoeg dus van dat. Vervolg van de dag was een beetje van de ongewoon warme zon genieten en hier en daar nog een werkje doen.

Zo werd de Trou de l'Ail afgewerkt. In de PrePre werd een balisage aangebracht op twee plaatsen. Bij een rijk versierde doodlopende schouw werd eveneens een bordje aangebracht dat het niet nodig is die te besmeuren. Na de laatste opruiming werd ook het bordje dat we er werken mee genomen.

Zondag één missie in de FAO: graven.

Aan de Echo Beach zijn we aan een gang beginnnen graven in de richting van de Salle de Etonnior. Er is alvast een auditieve verbinding gemaakt. Topo beweert dat er niet meer dan 4,6m tussen de twee topopunten zit. We hebben goed ons best gedaan met 3m comfortabele gang uit te graven. Het moet gezegd worden dat de klei nu een stuk moeilijker graaft deels omdat de gang volledig opgevuld zit. Hopelijk kunnen we bij een volgende sessie ons schup afkuisen. Dit zou ervoor zorgen dat er geen klimmateriaal nodig is om de rivier te kunnen zien. Alles in teken van de bezoekers dus.

S.

Een lang en afwisselend weekend

9-10-11-12 sept

Deelnemers:
9 sept: Stijn
10 sept: Stijn, Dries en Isabel
11 sept: Stijn en Geert
12 sept: Stijn, Dirk, Kris en Geert

Awan is een kleine ondergrondse groeve die ik voor het eerst bezocht. Veel lac, weinig sifon.

Parking voor de ingang en directe toegang tot het water. Luxe dus.

Er zou naar het schijnt een achtergebleven wagonnetje in gestaan hebben dat nu mysterieus verdwenen is....

Nu trokken twee goudvissen alle aandacht naar zich ;-))

Canyoning in de ardennen met een zeer aangename afdaling van de Tolifaz. Vorige keer viel me vooral het vele huisvuil op in de bedding. Op internet heb ik gelezen dat verschillende mensen zich hebben ingezet de beek te zuiveren. Het resultaat mag er echt wezen, Chapeau!

Het canyongevoel werd compleet gemaakt met enkele glijbanen in de Ninglingspo. 

Al blijft het natuurlijk toch altijd uitkijken, lees tasten, of de bassins diep genoeg zijn om je te laten gaan, zo is de waterval van Diane versperd door een boom. Het gelijknamige bad waar vroeger een klein sprongetje gemaakt kon worden is nu volledig opgevuld met stenen.

In de vooravond nog tijd gevonden om een eerste duikpoging te wagen in de perte van de Mortier. Eerdere testen in neopreen en tentstok deden vermoeden dat dit een krappe bedoening is en bijgevolg tijdverlies. Ons materiaal en techniek is ondertussen verbeterd en de eerste onderwatertest is positief bevonden. Volgende keer ziet die sifon een compleet uitgeruste sifonduiker a la anglaise.

FAO Réseau Annexe

Er leek maar geen einde aan te komen maar zaterdag bereikten Geert en Stijn uiteindelijk toch de finishlijn in de FAO, topogewijs wel te verstaan. Er werden nog ongeveer 120 meter opgemeten en mee naar huis genomen. Ik waag me nog niet aan eindcijfers want de grot is nog in volle exploratie. We kunnen wel al zeggen dat een lengte van 1130m ( in de FAO alleen wel te verstaan) een feit is en de diepte op 73m komt. Op naar de twee kilometer!

Verder werden ook twee passages ruimer gemaakt op het parcours.

  

In het Réseau Annexe

Geen woorden maar daden bij Cascade, en om onze zinnen te verzetten (met een trappist bij de hand) zijn we een nieuw graafproject gestart. Na een tiental megabakken bosgrond zijn we tegen een laag van stenen en klei op gebotst. We spreken hier over de Trou B. waar we hopen een missing link te vinden.

Een blaasgat in de Mortier lag al enkele weken geduldig te wachten op meer dan één speleo-graver. Er zijn minimum 3 man nodig om de bakken "vlot" af te voeren. De grot moet een supercrue te verduren hebben gehad want er was ongewoon veel slijk in de grot. Ook sporen op het plafond en materiaal dat voetjes gekregen heeft doet ons dat vermoeden. Slijk is al niet om te juichen en zeker niet als het zo stinkt als daar. Bah!
Er werd toch zeker twee meter verder gegraven en we zijn opnieuw aanbeland in natuurlijke gangen. Er kan zelfs voor het eerst gedraaid worden in de nu ruim 10m lange tunnel. Tot nu toe de zotste desobstructie van de werkgroep. Vervolg in hetzelfde elan. Het ziet er niet slecht uit, maar hoe krijg je dat verkocht?
Bij deze: Dirk sprak van een alcoholische beloning voor de gravers....
Eens zien wat daar van komt;-))

Einde in de l'Ail waar we twee netten en twee buizen mee naar huis namen.
Opgeruimd staat netjes!

Stijn

Exit Gouffre aux Mortier

FAO en Fayt

Verslag explo van 28-29 aug met Stijn

Zaterdag in de Trou des Renards.
Ik heb de looplijn met plaketten vervangen door beugels.Veel netter, degelijker en efficiënter op de koop toe. Het touw loopt opnieuw tot beneden in de put.Ook handig.

Onderaan de put heb je de L-passage naar de rivier met net daarvoor een lastige versmalling.Zeker met kitzak kom je daar in stokken. De passage is nu breder.
Nu we de juiste duikspullen hebben kunnen we misschien nog eens een blubberduik plannen.
Liefhebbers? Niet allemaal samen...

Stijn, zondag 29 aug. in de FAO

Echo Beach: Plaats die nog maar weinigen gezien hebben en eigenlijk blikvanger zou moeten zijn in de FAO.
Er liep een touw tot in het water. Ofwel één voor één bengelen of zwemmen natuurlijk om de ondergrondse Lomme te kunnen zien.Dit moest anders.
Het idee is om de etonnior aan de andere kant van onder te doorgraven zodat er een rondgang ontstaat in Echo Beach.Daarvoor moest een looplijn uitgespit worden in het onbekende.
6 goujons verder stond ik op een ruim "strand", lees kleihelling.Er vertrekken daar twee laminiors, vrijwel horizontaal en die na enkele meter volledig dicht zitten.De etonnior aan de andere kant loopt toe op een mini gaatje in de klei langs een verticale wand.Topo zal uitwijzen wat hier eventueel mogelijk is.
Hoe dan ook hebben we nu een waardig einde in de grot.
Een groep mensen kan de rivier nu droog bezoeken met klimspullen.Ook kunnen er nu eindelijk eens foto's gemaakt worden daar.

Er werd ook nog een klim overgedaan net voor het begin van het touw naar de rivier.15m hoger kan je zowel rechts als links, links was nog niet verkend.Dit is mogelijk gemaakt met de laatste 3 goujons.Het touw is blijven hangen om het de topografen gemakkelijker te maken.Alles samen gaat het toch over 40m ontwikkeling in die schouw.

Er hangt nu dus geen touw meer tot in de rivier.



Sorry geen foto's, volgende keer zeker.
Stijn

Gouffre au Mortier

Verslag exploweekend van 7-8 aug

Deelnemers:
Zaterdag: Stijn.
Zondag: Marc, Willy en Stijn.

Het is een Trou Mortier weekend geworden.

Gestart met de rommel van de vorige keer tot in de rivier te sleuren.
Er kon ook heel wat uitgegraven worden.
Het resultaat waren weer ettelijke bakken die tot aan de rivier moesten geraken.
Dit is toch zeker 10m ver en absoluut geen vlak terrein.
Ik was kapot!
Einde op een smalle rots.

Zondag van start gegaan met een zwemtje in de Trou de l'Hotel.
Eerst natuurlijk nog een lading steentjes op de trappen gekieperd.
Ik had het stroomop gedeelte nog niet gezien.
En de VM van een dikke 5m lang is natuurlijk niet altijd open.
Na de voute kom je in een galerij van gemiddeld 2 op 2m en dat toch 40m lang.
Echt mooi! Mooi geërodeerde wanden en hier en daar een badje.
Einde op een blokkenstort waar de rivier hem opsplitst.
Ik ben niet voorbij de etroitures geweest.
Toen ik te horen kreeg dat Marc en Willy daar zelf maar twee keer gaan zien zijn kreeg ik veel goesting dat eens over te doen.
Van een riviertje was nu weinig sprake. De sifon aval zag er dan ook zeer troebel uit.
Een duikpoging zal raar maar waar zijn voor als er wat meer water is.

Bedoeling was met Marc en Willy te werken in de Trou Muret.
Stijn had een alternatief die eigenlijk niet veel beter, Trou Mortier.
Vele bakken verder, het verdict. Het gaatje blijkt een gat.
Nog niet penetrabel, maar met een beetje graven komt dat goed.
De spleet is 150cm hoog en ik denk er gemakkelijk 40cm breed van te kunnen maken.
2m verder in de spleet zit een opening en een bocht naar rechts.
Ook Marc was onder de indruk van de tocht.
En we hebben alvast een ontdekking gedaan:
Er stroomt ook water uit de spleet.
Het moet ongeveer een 2L per sec zijn.
Het kleine sifonnetje met helder water is ons al van in het begin opgevallen en deed ons dit vermoeden.
De vraag is van waar komt de water?
Water en goeie tocht. We hebben in elk geval troeven in handen om iets te vinden.
Maar van een een doorbraak kunnen we nog niet spreken.
Minimum 3man nodig!!

Het was ondertussen beginnen regenen buiten.
De Lomme stond op 10cm te Jemelle die dag en piekte naar 20cm.
Toen Willy zei dat z'n strand onder water kwam te staan en dat hij het water zag stijgen wisten we eerst niet wat we moesten geloven.
In een mum van tijd is ook de ondergrondse rivier met zeker 10cm gestegen waardoor een passage nat werd.
Meteen werd het nut bewezen van de onlangs gemaakte shunt om die voute te vermijden.
Indien de ondergrondse rivier niet tijdig kan slikken en het water er 150cm stijgt komen we in problemen.
Te zien aan de wanden komt dit voor!
Ook de verschillende pertes veranderen constant.
We hebben een versteviging aangelegd buiten, maar we mogen dit toch niet blind vertrouwen.
Het gaat hier om zeer veel water dat ondergronds verdwijnt.

Verder heb ik m'n helm vergeten in de grot.
Ik besefte dit toen ik net op de autostrade kwam...merde.
Slijkbazaar weer aan en in looppas om die pot.
Blijkbaar hadden we ook een schopje vergeten aan de ingang.
Maar het is in goeie handen M&W ;-))

Foto van Marc van de buis waar we nu al ontelbare keer voor en achteruit in gekropen hebben.
Hopelijk is dit binnenkort niet meer zo.
Duimen!

Stijn

Mortier en Hotel - tweede duik

Zaterdag 31juli

Deelnemer:  Stijn

Stijn heeft zaterdag gewerkt in de Mortier.
Kleine voorgeschiedenis:
De Trou Mortier is een kleine grot in de flank van de Fayt en is momenteel de grootste actieve perte van de Lomme.
In deze grot werden onze eerste doorbraakjes van betekenis gemaakt.
Eén daarvan is de "Castratie".
Nog steeds is dit het beste blaasgat van de volledige flank.
Vooral in de zomer waai je er bijna weg. s'Winters ontsnapt de druk op de ketel door minuscule spleten hogerop.
Deze plek werd het toneel van verschillende werksessies al dan niet met succes.
Een voute werd omzeild via een altijd droge passage en het claustrofobisch gevoel bleek best haalbaar in de zomer.

De buis werd over 5m verbreed en we stranden op een opening van 20 bij 20cm waar geen einde aan leek te komen.
De moed zonk...maar werd weer opgevist.
De ene helft van de gang kan uitgegraven worden. Er werd zaterdag een formidabele 2m opgeschoven.
Puin zal in twee fazen in de rivier gesleurd moeten worden wegens gebrek aan mankracht.
De oude voute zit dan ook nu volledig verstopt.
Einde op een hardnekkig stuk muur.
Vervolg ziet er goed uit:
Nog twee meter hetzelfde liedje en dan een verandering. Eindelijk!
De gang dropt in een zwart "gat" of is het een gaatje?
We blijven nog steeds in dezelfde breuk.

Zondag 1 augustus
deelnemers: Marc, Willy, Stijn

Zondag was de Trou de l'Hotel weer aan de beurt.
De put werd uitgerust met vaste touwen en dit alles uitgetest.
We mogen trots zijn op het resultaat!
26m touw tot beneden met twee pompiersteken en een kleine vire, allemaal voorzien van maillons.
Een touw voor materiaal in de buis en een touw om lasten te torsen in de grote put.
Dit alles afgewerkt met de nodige voetsteunen aan de vire en een verstevigd plateau en trappen in het slijk onderaan.

Als dessert van dit menutje is Willy is nog een volledige dag in de weer geweest met de ingang, de nodige paadjes en trappen hakken in het bos.

Het hoofdstuk duiken kan nu echt wel van start gaan.Dat dit niet van de poes is werd nogmaals bevestigd.

Er was zo goed als geen stroom in de rivier van de l'Hotel.
Zicht onder water verdween en kwam dan ook niet meer terug.
De lijn werd aaneengeknoopt in het zaaltje waar we geëindigd waren en werd verder op de tast verkend.
Uiteindelijk een lage passage gevonden op -11m.
De 2m lange laminior wordt daarna weer breder.
Hier heb ik gedraaid omdat ik zeer ongemakkelijk tegen het plafond hing.
En dat met de voeten omhoog na een versmalling en geen zicht.
Achteraf bleek dat m'n borstgordel de ganse tijd op de inflator van m'n droogpak aan het drukken was.
De nieuwe lijn werd niet achter gelaten maar afgebroken tot het oude einde.
Die ervaringen zijn zeer nuttig om materiaal en techniek bij te sturen in de toekomst.
Twee 7L flessen zijn in de maak en ik denk erover na om nat te duiken.
Betekend ook niet meer verkleden in de grot en een zak minder sleuren.

Om af te sluiten heb ik Marc geholpen om de meeste van de plaketten en musquetons te vervangen aan de vire boven de sifon.
De meer duurabele modellen kwamen in de plaats van die met splinters en wit haar erop.
Op het eind daarvan werd er kort een beetje gekrabt.
Onze meningen bleken unaniem njet.
Een droge verbinding tussen de Hotel en de Muret is niet voor morgen.
Marc heeft afgesloten met het opmeten daarvan.

De echte afsluiter kwam er onder vorm van een file en een uur of twee slijkbazaar kuisen.
Wordt vervolgd!!

Stijn

Fayt, de grote schoonmaak en trou de l'hotel (=Auberge)

Verslag explo zaterdag 3 juli

Deelnemers: Marc en Stijn

Marc heeft Trou Parain bezocht.
Minder bekende, gesloten grot met een zo te horen weerbarstig slot.
De grot ligt tussen de FAO en Eprave en zou te vergelijken zijn met de grotte de Fayt!

Stijn heeft de Fayis afgelopen en opkuis gehouden.
Een overzicht:
-Duches geeft water. Ideaal om een duikpoging te doen.
-Renards: 5 bakken, twee poken, een omheiningsdraad, een rechthoekige steun en drie stuts verzameld.
Voor de sifon zouden we toch eens moeten overwegen kleinere flesjes aan te kopen. 4L's lijken ideaal. 
-l'Ail: Bezoek gebracht aan de Prépré. Geen goede werkplaats gevonden.
Ik vind wel dat we de verantwoordelijkheid hebben enkele balisages aan te brengen daar. Eén rond een witte blok en een ander om de schouw te beschermen achteraan. Bij die laatste ook een bordje plaatsen dat er geen vervolg is boven.
Er liggen twee rollen kippendraad klaar om mee te nemen. Onze voorgangers lieten deze achter.
Ook twee poken in de ingang kunnen niet blijven liggen.
-Mortier: Stut van in de "Geboorte" gaan halen en meegenomen.
Twee bakken achter gelaten om aan de "Castratie" te werken.
Dit is en blijft het beste blaasgat van de hele berg.
Het is dan ook het enige waar ik in de toekomst nog aan wil verder werken.
Comfortabel werken is er mogelijk.
Jammergenoeg nog vele meters.
Momenteel schiet er 20 op 20cm over. Daarachter lichtjes breder.
Ook de sifon in de mortier zou eens een duiker moeten zien.
Water is er aangenaam warm. Zo hangt er ook een mist in de grot nu.

Binnenkort zien de grotten er dus wat meer presentabel uit.
Met kleinere duikflessen kan het zijn dat er ook nog een staartje aan komt. Wie weet.

Tegen half5 afgesproken met Marc aan de Auberge.
Ik had het strand onderaan de put herschapen toen ik plots m'n naam hoorde.
Ondertussen had ik een halve kitzak glas verzameld en was het tijd om eens buiten te loeren.
Dat gedumpte glas in de put is een echte pest.
Zeker wanneer je er in een droogpak rondhuppelt met 50kg extra aan je lijf.

We hebben beide onze autokoffer opengetrokken om te zien wat voor ijzerwerk kon dienen.
Uiteindelijk voor 4 voetsteunen van Marc gekozen om in de put te monteren.
Twee dienen om op te staan bij het takelen.
De ander twee voor de traversé en om vlot op het palier te komen.
Bij de volgende moeten er enkel nog broches geplaatst worden.
Wat ik ook gedaan heb en eingenlijk nog eens herhaald mag worden is steengruis op het strand (lees blubber) kieperen.
Zorgt er voor dat je niet telkens wegzakt.
Zeer aangenaam wanneer je staat te trappelen op twee vierkante meter.

Lange, maar vruchtbare dag.
Twee sfeerbeelden na het spoelen in de rivier.
Stijn