Afgelopen weekend hebben we de S1: 90m,-20m opnieuw geëquipeerd. Doorheen de moeilijkere passages hebben we een touw van 9mm gespannen.
De eerste versmalling op -10m, moest opnieuw uitgegraven worden. Halverwege het parcours volgt er een tweede lage doorgang, maar de meest uitdagende passage is rond 90m op de lijn, -20m diep. Daar zijn er verschillende versmallingen die één voor één vrijgemaakt moeten worden.
Vaak is er maar één passage mogelijk in de relatief brede, maar lage gang. Het is belangrijk dat de lijn goed gepositioneerd blijft. We hebben gemerkt dat de huidige piketten niet voldoende verankeren in het zand met keien. Deze piketten zijn eerder geschikt in zacht sediment wat alomtegenwoordig is in de Belgische sifons. De samenstelling van de bodem op het verste punt doet ons vermoeden dat we op één van de diepere punten van de S1 zitten. Daar voorbij stijgt de bodem langzaam, maar het blijft voorlopig erg laag. Een vervolg is mogelijk, maar we willen eerst de lijn optimaal gefixeerd hebben. Een mogelijkheid is stenen aanleveren om de lijn aan te verankeren. Die stenen zouden van aan de start van de sifon getransporteerd moeten worden tot op 90m, een hele opdracht.
We zijn zeer tevreden met het resultaat. Het is belangrijk om de passages eerst goed te leren kennen, en dat door meerdere duikers. We moeten ook blindelings kunnen vertrouwen op het equipement vooraleer we verder pushen.
Stijn
Hierna een impressie van de start van de S1 (foto Randy)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten