Een natje en een droogje

Signy, juni 2014: Een goeie meter zicht, liet opnieuw een duik toe in de Vaux. Onder die omstandigheden blijft de etroiture  best pittig.  Eens daar voorbij was te zien dat Jean-Luc  de lijnen beter aan elkaar gezet heeft zodat zeker geen misverstanden kunnen ontstaan. Ik heb zijn lijn gevolgd tot aan de markering van 60m. Wordt vervolgd!

Daarna zijn we gaan graven in de Taupes (mollengang) van de PDM. We hopen via deze handgemaakte tunnel ooit een rondgang, of alternatief te creëren. Een auditieve verbinding was bij het vorige bezoek negatief. Desondanks leek bij de laatste sessie dat we toch niet zo slecht bezig waren. Enkele argumenten: de wind neemt zienderogen toe, volgens de topo klopt de richting als een bus, we krijgen meer opening te zien, en in crue hebben we ooit een waterval horen dreunen in de gang. Maar, er is ook zicht op meerdere graafdagen vooraleer we hopelijk victorie kunnen kraaien. Speciaal voor deze opdracht werd zelfs een graafbak ontwikkeld met ‘rails’. Dit was nodig omdat het sediment van een erg kleverige soort is, en werkelijk energie vreet! Momenteel is de Taupes ruim 10m lang, en gezegend met twee haakse bochten. 

2 ardennenweekends

Tijdens een rondleiding in de FAO van de club 'Sans Ciel' werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om een waterstaal te nemen in de zuidelijke rivier. Dit staal moet ons helpen uitsluitsel te geven van waar dit water afkomstig is.

Hetzelfde moment was er een ploeg actief in de 'Ascenceur Secret'. Ondanks het vele werk werden we niet veel wijzer in die schouw vol 'prut'. De dag werd bol gewerkt in een nieuwe, veelbelovende spleet die ondertussen 6m lang is en al veel van onze beste pijlen gevergd heeft.

De volgende dag werd gestart met een tweede bezoek aan een mooie chantoir die klaarblijkelijk in de vergetelheid is geraakt. We raakten getriggerd door een korte maar pittige sifon met daarachter mogelijkheden. Er werden enkele voorzichtige metingen gedaan om ons voor te bereiden op wat komen zal.
Daarna zijn we de ploeg gaan versterken die schuil hield in een aanzuigende spleet vol verwachtingen...

Het tweede weekend stond in teken van het ondergronds duiken. Cascade was als enige vertegenwoordigd op een duikdag die uitging van de VVS werkgroep grotduiken. Die werd op gang getrokken door een uiteenzetting over 'lijnprotocol'. Daarna zijn we gezamenlijk onder water gegaan in de groeve Warnant 1. Voor sommigen van ons hun eerste ondergrondse duik. De dag werd verder gevuld met een bezoek aan de bronnen van de Burnot en een afdaling in de put van de Warnant 1, boven water weliswaar. Na overheerlijk BBQ'n en kamperen werd de groeve van Denee gedoken en goed bevonden. Na nog een prospectieduik in een open carriere werd nog een bezoekje gebracht aan de Tunnel de Godardville, die best wel enkele schatten heeft.

 

Een goeie basis

Een exploweekend Signy stond vorig weekend op de kalender. Bruine bronnen, maar een 5man sterke ploeg om te graven.
Op het programma een auditieve verbinding leggen in de PDM aan de hand van een fluitsignaal. Helaas hebben we elkaar niet gehoord. Een morele opdoffer dus in de nu ruim 10m lange graafgang (de 'Gang van de Drie Mollen'). Maar, de tocht, en het feit dat we in crue ooit een waterval hebben horen dreunen aan de andere kant blijft ons doen geloven.

De volgende dag, na een zomerse BBQ-avond en vleermuis-detectie aan de Gibergeon, opnieuw de koele ondergrond in. In onze nieuwste werkplaats: weer tegenslag. Die bestaat namelijk voor de helft uit vaste rots, en een ander helft uit klei, boomwortel en gedumpte weideafrastering. Het meest akelige deel was met de wakte dan ook zeer onbetrouwbaar en deels ingestort. Een oplossing zou een gigantische gegraven trechter kunnen zijn langs de vaste rots. Wie weet ooit...

We hebben de dag gered met een prachtige wandeling/aanval in een grot die eerder onze aandacht kreeg. We zijn toen vervroegd vertrokken omdat ik toen, wat later bleek, mijn meniscus scheurde, met operatie als gevolg. Pijnlijke affaire. Met een dubbel gevoel werd de gang comfortabel gemaakt. Na enkele uren kregen we zicht op een parallelle gang met een ruimte in de verte. Verder leek de grot, bij momenten, lucht aan te zuigen.

Leerrijk, maar vooral een gezellig weekend!
S.

La douce France

Met een beetje vertraging toch nog een berichtje over onze explo tijdens het verlengde weekend van 1 mei.

In Signy L'Abbaye zijn we begonnen aan een nieuw project, we graven er in een perte/doline. De afgelopen jaren hebben we deze doline verschillende malen geobserveerd, er is een opening zichtbaar en een mooie tocht aanwezig. Nadat we toelating kregen van de eigenaar om er te graven, zijn we op dit nieuwe project gesprongen. De doline ligt boven het veronderstelde traject van een ondergrondse rivier en de afstand tussen de doline en de résurgence is 5km!

Na enkele dagen graven zitten we een 7 tal meter diep en 15 meter ver. Dit ging vrij vlot op zo'n korte tijd. Er waren dan ook verschillende ruimten aanwezig, en dus ook stokageplaats. Finaal komen we op een punt terecht waar meerdere mogelijkheden zijn. Naar beneden lijkt de meest logische weg, maar de wind blijkt eerder van boven te komen. Nadat we alle 'eenvoudige' mogelijkheden hebben uitgeput, blijkt het vervolg toch verder naar beneden te zijn, dit wordt moeilijk graafwerk, temeer daar er geen stokageruimte meer voorhanden is, dus alles moet nu naar buiten.

Toch een mooi resultaat na 3 dagen graafwerk, maar een tunneltje van 15 meter is natuurlijk niet het eindresultaat... wordt vervolgd.

G.

Een deuxieme

Sinds enige jaren hebben we ook een vaste stek in Frankrijk. De omgeving van Signy l'Abbaye is ons niet meer onbekend en vorige zaterdag waren we een dag ter plaatse, een dag met een grote D, lees hierna het verslag van Stijn.

Ongeveer 10 jaar geleden dook Jean-Luc Carron als eerste door de versmalling in de Fosse à Vaux. Om de 30cm brede versmalling te kunnen passeren moest hij blokken ruimen, en daarna zelfs zijn twee 6L flessen uit doen. De explo raakte na verloop van tijd in het slop, mede door een gebrek aan liefhebbers, alsook door het onstabiele karakter van de grot en de weinige dagen per jaar dat de bron echt helder genoeg is om te duiken.
Aangemoedigd door Jean-Luc, en de geruchten dat er voorbij die versmalling een ruime tunnel verkend is tot op 100m met einde op niets gingen wij op verkenning. Verschillende duiken waren nodig om het karakter van de bron beter te leren kennen. We werden geconfronteerd met geweldige veranderingen na de wintercrue's, alsook teleurstellend zicht na soms korte maar hevige neerslag. Er werden blokken verlegd, rommel geruimd, onder water gebeiteld, om uiteindelijk een nieuw equipement te kunnen leggen door de versmalling. Na de smalle passage met rolkeien gaat de galerij terug open. Een mooi wit plafond staat in contrast met een zachte bodem uit sediment. Yes! Ook de lijn van Jean-Luc is nog intact. Ipv kruipen over de bodem, laat het zicht en de omvang zelfs enkele zwemslagen toe. Heerlijke plek! Wordt vervolgd!
Ook boven water hebben we verschillende zaken op til. Zo werden enkele belangrijke contacten gelegd om een nieuwe werf te legaliseren. Hopelijk laat de ondergrond in de Franse Ardennen binnenkort wel in z'n kaarten kijken.
S.

Voor wie z'n duikflessen al heeft klaargezet willen we de pret even drukken. Zoals gezegd is de bron maar enkele keren per jaar duikbaar. De beperkte zichtbaarheid, het onstabiele karakter en de etroiture van de sifoningang maken deze bron heel selectief, slechts een handvol duikers hebben de nodige ervaring om deze duik tot een goed einde te brengen.
'Een deuxieme' omdat het nog maar de tweede maal is dat deze sifon wordt gedoken, en ook omdat dit de tweede grot is te Signy na de Perte des Mazurettes. Met de Vaux is er dus een duikgrot bij en is het aantal grotten in Signy nu verdubbeld;-)

Rochefortwerken

Twee werkplaatsen die vorig WE onze aandacht kregen. Een duik in de rivier van de Trou de l'Hôtel, en ons graafproject in de ascenseur van de FAO. Enkele lijnen tekst...

Duik 6 rioolrivier:
47 minuten, -13m. > 15 nieuwe meter.
De totale sifon is nu 65m lang, en volledig opgemeten. Maximale diepte: -13m
Einde op niets in een stijgende, iets smallere gang met rolkeien.
Gevaar voor verschuivingen en blokage. Herzien (voelen).
De topo toont aan dat de rivier pal onder de parking van de auberge loopt.

 FAO Ascenceur:
Opnieuw 1m verder in waarschijnlijk ons meest ambitieuze graafproject in de FAO. We hopen langs deze weg de grote rivieren terug te vinden verder stroomop. De wind toont ons de weg, maar die lijkt nu uit een wand vol snot te komen. Erg hoopvol is het dus niet, in de nu zeker 15m lange tunnel.

Duik 5 in de rioolrivier

De rioolrivier maakt deel uit van het systeem FAO. Mogelijks gaat het om een aparte tak, hoogstwaarschijnlijk om een overloop van de hoofdrivieren. Hopelijk krijgen we binnenkort meer duidelijkheid dankzij het KARAG project. Het debiet is eerder aan de lage kant, wat de verkenning zeker niet gemakkelijk maakt. Wat ons eigenlijk het meeste stoort is dat deze rivier als riolering gebruikt wordt. Veel hangt dus af van het rioleringsnet van Rochefort...
Deze keer leek het gunstig, mede door de tijdelijke sluiting van de Auberge, die waarschijnlijk een rechtstreekse afwatering heeft in de ondergrond. Het is echter een race tegen de tijd, want de 28e deze maand is er een heropening gepland:-((.
Aan het werk dus. Via de Trou Muret tot aan de 'mise à l'eau', waar vorige keer de hoofdlijn werd teruggevonden op -6m, afkomstig van de Trou de l'Hôtel. Na deze verbinding werd ook het vervolg van de lijn verbeterd met tal van piketten.
Algemeen gezien is ook dit een ruime tunnel met een zachte bodem. De maximale diepte is -12m, wat naast de sifon aval, het diepste punt van de hele systeem is. Er werd 10m nieuwe lijn uitgerold. Dat brengt het totaal vanaf de Trou de l'Hôtel op bijna 50m sifon, met einde op niets! Betekent dat dit voorlopig de langste sifon is in de FAO. Tijdens de terugweg krijg je de kans enkele meters te controleren, verder gebeurt alles op de tast. De topo laat nog op zich wachten, gezien de metingen, laat ons zeggen: 'van mindere kwaliteit' zijn.
Wel is zeker dat de rivier noordwaarts gaat, wat z'n grillige karakter nogmaals benadrukt.

Diezelfde dag werd ook een duik gemaakt in de Grotte du Thier des Falises. Dit stilstaande meer werd door Serge Cuvelier in '87 gedoken en opgemeten. Op -10m kon ik eveneens geen vervolg voelen, laat staan zien.
S.

Trou du Muret, Sifon2

Grotte du Thier des Falises