donderdag 6 augustus 2015

Marne - deel 3

Dinsdag 28 juli komen we (Geert en ikzelf) in de namiddag aan op de camping van Neufchateau, Stijn en Eva zijn al ter plaatse. Een boerenbetoging rond Metz heeft onze planning vertraagd.
We gaan de volgende dagen een nieuwe ingang maken aan de Cul du Cerf.

De Cul du Cerf
Een dik halfuur later staan we al aan de rand van de Cul du Cerf. De buis met een lengte van 2 meter en een diameter van 80 cm ligt nog altijd op de aanhangwagen. De zware buis wordt tot aan de rand van de afgrond gerold en via een stelling met een katrol op een boom en een afdaler aan de vangrail, 60 meter langs de puinhelling geleid.  De buis boort zich echter in het puin waardoor ik samen met de buis moet afdalen om deze los te wrikken.  Het heeft met momenten iets van bobsleeën. 
Geert en Stijn gaan nog eens kijken naar resurgentie, maar ik kan het niet laten om al wat stenen los te wrikken….

De eerste nacht wordt net als alle andere nachten op de camping een ramp.  De camping ligt in een industriezone en langs een spoorlijn.  We zijn het er snel over eens dat het onze eerste en de laatste keer is op deze camping, stilte staat hier nergens in de beschrijving.  De gastronomie daarentegen maakt alles goed!

Woensdag 29 juli staan we tegen 9u30 opnieuw aan de Cul du Cerf.  We beginnen te graven als mollen.  We krijgen er spierkracht bij van Martin.  Een Frans speleoloog van de speleoclub van de Vogezen.  Een gewezen spoorarbeider.  Daar waar onze kracht stopt begint hij pas te werken.  We sleuren er enkele stevige boomstroken uit en massa’s stenen en tegen de middag zien we het dak van de grot.  Het is echter goed oppassen want je neemt één steen weg en er verschuiven honderd andere stenen.  In de namiddag is de ingang voldoende vrij en beslissen we de buis te plaatsen.  Het is te gevaarlijk om verder te werken want we zitten meer dan een manlengte diep.  Als het zaakje verschuift vind je ons niet meer terug.  De buis wordt met verschillende touwen in plaats gesteld.  Een glooiing op de wand wordt vakkundig weggewerkt en de buis past perfect.  Stijn boort de gaten en weeft de staalkabel er doorheen.  Professioneel !
 


En dan nu alles wat er uit is gekomen er terug in. Vooral dan de boomstronken die dienen als afscherming om de grote stenen tegen te houden.  Samen met Stijn dalen we een eerste keer af.  Naar schatting toch wel een 10 tal meter langs een onstabiele puinhelling.  Beneden zit er een knik onder de dakrand en is het terug steil naar boven.  Hier moeten we morgen zeker puin ruimen.  Vooral de grote blokken gaan we moeten wegwerken, want als deze verrollen zitten we als ratten gevangen.  Het zaaltje dat we bereiken ziet bruin van de modder.  Hier is het water duidelijk lange tijd blijven staan.  Na een bocht naar rechts komt Stijn aan een tremie die er nogal link uitziet, maar dit zijn zorgen voor morgen.


Donderdag 30 juli zijn we om 10u terug op de plaats van afspraak.  Martin werkt de buis verder af, vooral de natuurlijke bedekking.  Stijn, Geert en ikzelf vliegen er onmiddellijk in, maar ons enthousiasme wordt al snel genekt.  De tremie, op slechts 50 meter van de ingang, lijkt ondoordringbaar. Er is een passage zichtbaar, maar deze is zeer onstabiel en bij een andere mogelijkheid zijn de blokken te groot.  Stijn en Geert gaan er ruim 5 meter in, zijnde de vermoedelijke lengte van de tremie.  We zitten er dus heel dicht bij, maar net niet…..

De tremie werd in het verleden gestut met metalen palen.  Twee hiervan hebben zich door de waterstroming zodanig in de rots gefreesd dat ze zich gemakkelijk 20 cm hebben verplaatst in het calciet.  Er zijn ook nog enkele andere stutten zichtbaar.  Maar hier kom je best niet aan.  In de ingangszone, worden de grote blokken vakkundig weggewerkt zodat we hier verder veilig kunnen passeren.  Net na de buisdoorgang blijft het echter oppassen met enkele grote blokken.  Hier moeten later misschien nog een paar zaken worden gestut.
 
We staan vroeger aan de uitgang dan we zelf wilden. Tijd om nog enkele campings in de buurt te gaan inspecteren.
We kunnen heel tevreden terug kijken alleen moeten we het doen zonder de kers op de taart.  We sluiten af met een tapas BBQ, spaghetti en 2 desserts ??

Kurt
SC33

Stijn verbleef nog een paar extra uren in de streek:
Profiterend van de droogte verscheen ook de Res de Berzerne (duikgrot) opnieuw op het toneel. Een gigantische plaat die van het plafond is gevallen ligt bij laagwater voor een groot stuk bloot.Heel wat blokken zijn losgepeuterd kunnen worden op de plaats waar normaal de versmalling zit naar de onderwatertunnel.
Bij het voelen met de voeten kon ik geen einde voelen, maar een stevige versmalling. Geeindigd met een 'effort' onder water. Een volgende sessie verlangd opnieuw een stromende rivier. Hopelijk is het dan enkel een opkuis van blokken en het opnieuw koppelen van de duiklijn.
Stijn

zondag 2 augustus 2015

Hittegolf

Hittegolven en watersporten, een ideale combinatie om de dag aangenaam door te komen.

Een driedaagse is van start gegaan aan de watervallen van de Pille.
De fiche met canyontechnieken die we eerder gemaakt hebben was niet optimaal bevonden. Met aandacht voor detail hebben we deze dan ook compleet over gedaan.


Daarna ging de reis door naar de bronnen van Signy.
Bij de vorige duik in de Gibergeon werd een groot blok zichtbaar waar enige beweging in zat. Het idee ontstond om dat blok opzij te schuiven zodat de doorgang groot genoeg zou zijn om geen flessen te moeten uitdoen. Er zijn drie duiken nodig geweest om dat blok op z’n plaats te krijgen, en om finaal te beseffen dat het voorbij het blok te krap is om verder te werken. Komt erop neer dat we het blok op één of andere manier moeten verdwijnen willen we hier ooit vorderen. Onze radartjes zijn bijgevolg volop aan het werk geslagen.

De laatste afspraak ging door aan de Fosse à Vaux waar enkele vrienden tot de vaststelling gekomen waren dat de versmalling opnieuw dicht zit na de wintercrue’s. Dit euvel zal zich telkens herhalen en betekent ongeveer een half uurtje keien doorduwen met de voeten op een diepte van -17m. Eens de passage terug vrij heeft Karel gaandeweg enkele lijnvlotters aangebracht, want de lijn heeft de nijging zich telkens weer in te graven.
Hierbij is het duikseizoen voor geopend verklaard, wordt vervolgd...