Rendez-vous de l'Explo 2016

Niet te vergeten, binnenkort is er weer een

Rendez-vous de l'Explo 2016

zie:
https://sites.google.com/site/comexcommissionexploration/rdv-explo/rdv-explo-2016

50 ans SC Rochefortois

Na een snelle rondleiding (voor onze gasten stond er namelijk nog een ander bezoek op de agenda) van een 3-tal groepen in de FAO konden we verder werken aan de explo onderaan de Ascenceur. Daar waar we nog enkele meter vervolg konden zien zijn we eerst beginnen rommelen. Waarempel, daarachter een dalend zaaltje met concreties. Heel wat puin werd losgewrikt om veilig te kunnen afdalen. Onderaan zit een opening tussen aaneengekoekte kalk, wind is aanwezig, maar de richting verlangt eerst naar een topo van het geheel. Veel werk verrichten, om tenslotte uit te komen in een bekend stuk van de grot is niet de bedoeling.
Gelukkig zijn er ook alternatieven in een op het eerste zicht gunstige richting (N).

s'Avonds waren we van de partij op het feest van SC Rochefortios. Lekker eten, goed gezelschap en een perfecte organisatie!

Vooraleer we op zondag gingen 'randoneren' in Han hebben we de sifons in de Nou-Moulin topogewijs verbonden met de vaste punten van onze Nederlandse helden.
Er was ook nog een beetje tijd over om de verdwijnpunten van de Wamme in On te aanschouwen. Naar ons gevoel komt het overgrote deel van het ondergrondse water in de FAO regionen van hier af. Uitsluitsel lijkt er aan te komen nu enkele wetenschappers tal van proeven plannen.

Perte en aquaduct te On

Dan op naar Han. Reseau Sud. Heerlijk! De droom van elke speleoloog. Bedankt Rochefortiose en Co. De Salle de Pentecote bleek niet toegankelijk door een recente verschuiving. Marc Legros en ik zijn de situatie eens gaan bekijken. Vrij snel vonden we een shunt. Momenteel is ook die passage niet voor het grote publiek, maar het verzekert wel een terugkeer bij eventuele blokage van de andere. In de zaal, gemerkt met een steenmannetje en onderaan met een scotch. Er zou eens een 'kuisploeg' moeten langs gaan. Wij zijn alvast kandidaat.
S.

3 x is scheepsrecht in de Nou-Maulin

Geert kreeg samen met enkele Waalse vrienden zicht op een vervolg in de Nou-Moulin. Er was dus niet veel nodig om dat project op de dagorde te zetten van onze driedaagse die in het teken stond van de scouts. Bij gebrek aan bruut geweld kwamen we de eerste dag niet voorbij de versmalling. Daarachter lonkt nochtans een stijgend penetrabel vervolg. Ook op dag twee en drie werd geen tijd nog middelen gevonden om verder te kunnen breken. Ondertussen hebben we vernomen dat het werk geschied is maar het resultaat moet nog worden afgewacht.

Na de scoutsinitiatie stond dag drie opnieuw in teken van exploratie.
Dit keer met de bedoeling een onbekende sifon te duiken in de grot. De fantastisch mooie drukgang vervolgt z'n weg onder water om op 7m diepte horizontaal om te buigen. Daar kan nog 13m ver gekropen worden in NW richting tot op een diepte van 8,5m. De gang begint opnieuw te stijgen, maar rolkeien versperren de doorgang. Ons vermoeden gaat uit naar een hangende sifon, waarschijnlijk in verbinding met het 'lac' voorbij de Benitier. Er werd dan ook geen stroming waargenomen.

De toegang tot de sifon

De dag werd bol gewerkt met een duik in 'Les Duches', een overloop van de Fays. Bij een vorige duik raakte ik 8m diep. In 1965 werd gerapporteerd dat de sifon ongeveer 10m diep zou zijn en een 20 tal meter ver zou lopen. Het verste punt zou opnieuw stijgen maar werd te smal bevonden. Nu raakte ik 12m diep, maar door een totaal gebrek aan zicht en een te zwakke stroom richting uitgang lijkt me deze duik niet voor herhaling vatbaar. Daarbij komt nog dat de bodem bezaaid ligt met takken en zelfs bomen. Voorbij de ingangsversmalling heb je dus een haperparcours in vloeibaar slijk tot je vast komt te zitten tussen bodem en plafond. Liefhebbers?

Duikvoorbereiding

De waterstand in de Mortier is nog steeds erg laag. Onvoldoende om duikwerken te doen. Opnieuw werden de pertes vrij gemaakt.

Stijn

Topoweekend

Het wordt zo een traditie, en we zijn dan ook vorig weekend naar Rochefort getrokken. Aangezien we een distox hebben aangeschaft willen we dit 'speeltje' graag uitproberen, en dus hebben we er een topoweekendje van gemaakt.

Geert met nieuw speelgerief

Het eerste grotje op het programma is de Trou en Formation (TEF). Deze grot helemaal onderin de doline van de Fosse aux Ours, is wellicht de belangrijkste 'souffleur' in de streek van Rochefort. Deze grot ontstond in de jaren '60, en is daarna in de vergetelheid geraakt. Een topo bestaat niet, en niemand kan een goede beschrijving geven, misschien is de oorsprong zelfs een mijn? Onze voorgangers hebben er een tunnel gemaakt tussen de blokken, maar de condities zijn er zeer extreem. De ingang bestaat uit een woud van stutten, en verderop is alles van 'snotkwaliteit', bovendien waait er meestal een stormwind en de temperatuur was dit weekend 2,5°C. Dus ideaal om een verkoudheid op te doen. (ofwel voor een stage 'alpijns grotten' ;-) Tot zover de achtergrond.

TEF - 'voluit'

In de loop van de jaren zijn allerlei blokken zich beginnen verzetten, en de grot was eigenlijk niet meer toegankelijk (rem. ik zou dit geen grot noemen, maar eerder een ruimte tussen blokken). In een vorige sessie werd al een wegversperrend blok opgeruimd en nu zijn we voor de eerste keer tot achteraan geweest. Eigenlijk niet zoveel verder dan de vorige keer, want er is opnieuw een instorting die het onmogelijk maakt om nog verder te gaan. Uiteindelijk hebben we de topo afgesloten op een ontwikkeling van 31m, terwijl gezegd wordt dat de grot 50m lang zou zijn. Leuk dat we deze grot nu ook kunnen toevoegen aan de overzichtstopo van het 'ensemble' van grotten in de dolines (6) van de Thier de Falises.
Na dit polair avontuur zijn we nog wat kleine grotjes gaan verkennen en hebben we ook een beetje genoten van het zomerse weer.

Op zondag heeft Stijn een afspraak gemaakt om een grotje te bezoeken dat in een privé tuin ligt. Stijn kent de eigenaar, maar dat is een verhaal om eens tussen pot en pint te vertellen... Volgens de eigenaar is het minstens 30 jaar geleden dat er nog iemand in is geweest en er is geen topo van. Dus profiteren we van het bezoek om eens rond te neuzen en een topo te maken. Op twee plaatsen elimineren we een blokje, en hoera we vinden een nieuw en vrij mooi zaaltje. 

Mooie paddestoelachtige afzettingen moeten de naam geven aan dit zaaltje. Maar wellicht zit de 'clou' van deze grot niet op die plaats, maar wel op het diepste punt van de grot. De grot braakt in de winter een enorme ruikpluim uit. Ze ligt dan ook op het veronderstelde traject van de ondergrondse Lomme of Wamme rivier. Resultaat, een topo van een kleine 50 meter in een voornamelijk verticale grot, met onderin een eboulie en een geconcretioneerde vaste wand.

Hier is't...

Mmm.. toch smalletjes

In nog een ander grotje demonstreerde Stijn tenslotte eens z'n graafkwaliteiten, en maakte binnen de twee uur tijd van een kleine 'regard' een tunnel van 8 meter diep, proficiat! Spijtig dat er geen vervolg is, maar eigenlijk wisten we dit al, want het staat op de bestaande topo, maar een 'second opinion' kan toch geen kwaad hé.

Geert

De boog kan niet altijd gespannen staan

Weinig nieuws, maar toch een klein verslagje van vorige zaterdag.

De stenen vroren nog steeds uit de grond en sommige holen en grotten spuwden nog steeds hun warmte uit. Dezer dagen gemakkelijk te herkennen aan de aangevroren damp boven de ingang. Naast de Trou Poubelle trok ook de Grotte de Mille-Pattes onze aandacht. MP is een oude werf van ons, en die hadden we nog niet gezien in deze omstandigheden. Eigenlijk hebben we gewoon een uitvlucht gezocht om niet naar de Champagne te moeten voor een dag lang labeur. En een prachtig winterlandschap ruilen voor blokken en slijk leek ons geen optie.

Om een exacte meeting te garanderen met een traçage-kleurproef binnenkort werd een capteur voor één dag in de bron van Eprave geplaatst. Het idee hierachter is om na te gaan of er geen ‘stoorzenders’ in het water zitten.

Zweten hadden we nog niet gedaan, en dus trokken we naar de FAO. Een nieuwe gang schept mogelijkheden om er eens stevig in te vliegen. Een piepkleine opening werd in mum van tijd herschapen tot een ruimte waarin je nu een koprol kan maken. De reden van dat enthousiasme zijn twee vertrekken waar telkens enkele meter penetrabel vervolg te zien is. De wind spreekt boekdelen. Voorzichtig beginnen we weeral te dromen...

Stijn

Nazomer te Rochefort

Zondag 2 oktober : Na een werksessie samen met Marc in de Trou Muret hebben we nog ruim de tijd genomen om te profiteren van het heerlijke weer.

We zijn in de namiddag gaan zien naar de droge Lomme tussen Waerimont en de bron van Eprave. Door de droogte is er een totaalperte juist voor de Bois de Waerimont. Deze perte is in de bedding, maar je ziet het water er wel in draaien. Volgens Jean-Luc, die een paar weken terug ging kijken, is het een klein gat waarin het water verdwijnt. Deze perte zou op het traject kunnen liggen van de ondergrondse stroming. Het debiet aan de bron te Eprave is dus aangedikt met deze perte die toch een redelijk debiet verzwelgt. Verder richting Eprave is de bedding van de Lomme totaal droog, met uitzondering van een paar bassins. Veel dode of bijna dode vissen. De rivier is prachtig, alles met rolkeien, net alsof je in het zuiden bent !

Het volledige traject afgelopen. De weg Rochefort-Han verbergt wellicht vele grotjes of pertes, deze talus is kunstmatig, en komt op vele plaatsen tot tegen de rivier.

In de buurt van de Rond Tienne bron is er een kleine resurgentie in de bedding van de rivier, en vanaf hier dus een klein beetje stroming. Of er water uit de rond tienne kwam hebben we niet geverifiëerd aangezien we achternagezeten werden door een stier ;-)

Aan de bron uitzonderlijk helder water, goed debiet. 

Hierbij een kaartje met de locaties.



P Perte
R Résurgence
Rood = droog

 Zie ook : http://www.cwepss.org/download/ecoKarst/echokarst85.pdf

Blijven snuffelen!

Tijdens een snuffelronde een week eerder kwam ik tot de vaststelling dat er nog iets te forceren moet zijn in de FAO. Achteraan R. du Rève zitten we met een gevaarlijk blokkenstort met daarachter een vervolg. Dankzij een tip van Jos B. kwam daar een alternatief voor de moordende blokken aan het licht.

Vooraleer we daar naartoe trokken hebben we eerst een spleet aangepakt in de Gardiens of de ingangszaal. Hoog boven de Ascenceur in diezelfde spleet kwamen we langzaam maar zeker dichter bij een blok dat een vervolg versperde. Eerst werd de spleet grondig opgekuist om problemen en haperingen te vermijden. Speleopakken zijn niet goedkoop tegenwoordig ;-) De passage was snel omgevormd, en we kwamen terecht in een comfortabele spleet van een 8m lang. De meeste tocht leek uit een blokkenstort te komen. Echter, naar onder toe loopt alles dicht, jammer, maar niet ontevreden van de nieuwe meters.
Snel naar achter.


Explo regio


Het gangetje naar het alternatief werd in gereedheid gebracht. Het vervolg, met een beetje tocht is 10 bij 10 cm en dat voor enkele meter ver. Tunnelwerken dus. Op termijn, als we daar naar beneden willen, zeker de verstandigste optie. We zullen zien. We lieten het er stinken en zijn dan gevlucht in een bovenniveau met een kleiopvulling en...tocht?! 4m moet er verbreed worden voor een verdict...

Met een goed gevoel zijn we dan ook uit de grot afgedropen.
Er moet toch nog...waar zou het zijn...hoe zullen we...Het blijft toch nog steeds leuk he!
Tot een volgende 'hol van de beer'.

Ergens nabij de ingangszaal

Een rustig weekend - lang geleden

Zaterdag 25 juni: Vandaag bezoeken we een 'vergeten' grot op het massief van de Tierre du Falises, tussen Rochefort en Han. Met een ligging in de nabijheid van de meanderafsnijding van de Lomme, trekt deze Grotte du Parrain onze bijzondere aandacht. De grot werd een 20-tal jaren terug ontdekt, maar door omstandigheden geraakte deze wat vergeten. De grot is afgesloten met een poort. Het grootste deel van de grot is eigenlijk herontdekt, want de ondergrondse ruimte is een combinatie van een lood- en ijzermijn en een grot. De geschiedenis van de mijn is niet gekend, en het grootste deel van de mijn is wellicht niet toegankelijk, wegens ingestort.
De grot telt ruime galerijen en zalen, en vele vertakkingen, die veelal ébouleus zijn. We kennen dat, de -roche- is hier niet zo -fort- (sterk), maar overal ook hier duidelijke sporen van dislocatie van de kalksteen. Naast deze mooie ruimtes zijn ook de opvullingen zeer mooi te noemen. Een discrete balisage is in wording, zodat deze grot is beschermd naar de huidige maatstaven.
Een zeer mooie trip die je naar verluid ook zal kunnen maken op de speleologische dagen.

Zondag 26 juni: Tijdens de duikwerken van voor twee weken werd er ook een topo gerealiseerd van de sifons van de FAO/Muret. Na het uittekenen van de topo blijkt het verste punt zich nabij de Trou de l'Hotel (SC Les Fistuleuses) te bevinden. Dit wekt onze bijzondere aandacht, vooral om de mogelijkheden te bekijken om een passage te vinden voor de 'droge' speleo's, dus de sifons kort te sluiten. Wij kregen de toelating van de explorerende club om er te gaan rondsnuffelen.
Dit deel van de Trou de l'Hotel is nog niet uitgeëxploreerd, omdat het slechts sporadisch toegankelijk is via een voute moulante. Nu was er een 10-tal cm lucht (over een 10-tal meter lengte).
Een klein riviertje doorloopt de VM, en verderop splits het zich in twee. We bekijken her en der de mogelijkheden tussen de 1001 blokken (de grot is praktisch volledig gevormd in een blokkenstort), en besluiten  onze pijlen te richten op één bepaalde plaats. Geert geraakte er door een extreme étroiture en moeilijk terug wegens de schuurpapier-rotsen. Na het verwijderen van enkele blokken konden we dan beide passeren, en uiteindelijk halt op een diepe waterplas zonder vervolg. De tijd was ondertussen niet blijven stilstaan, en we verlaten de grot met het idee dat er zeker nog zal moeten verder gezocht worden in dit labyrint.
Terug in de bewoonde wereld staat Marc ons op te wachten in een zuiderse omgeving (het is plots zeer warm geworden). Veel dank aan SCF en volgende keer trachten we samen te gaan hé.
 G.

Exit Hotel



Mieten en tieten in de Parrain



Grote ruimtes



Landschapje



Hard labeur

Neen, deze week stond er geen sifonduiken op het programma, doch wel werkzaamheden die de duiktransporten zullen vereenvoudigen. Eenvoudig zal het echt niet worden, het is eerder 'minder moeilijk'. In de Nou Maulin tenslotte gingen we de broches uittesten en ook nog een schouw uitklimmen in het Rau du Fond.
Hierna het gedetailleerd verslag.
  

Broches plaatsen in de Muret

Zaterdag hebben we met een 4 man sterke ploeg (Marc, Steven, Geert en Stijn) de Muret onder handen genomen. We zijn 6 uur in de weer geweest om de grot duikklaar te maken. Versmallingen werden zo veel als mogelijk weggewerkt, ankers aangebracht voor stockage, een tyrolienne en voetsteunen gegraven waar nodig.

Dit alles is zeker geen overbodige luxe als we straks twee duikers en een vracht aan spullen tot aan het water willen krijgen. Bij deze al een warme oproep aan iedereen die eens een handje wil komen toesteken voor de kikvorsen.

We hadden er die dag duidelijk nog niet genoeg van en dus trokken we de G. du Thier des Falises in. Marc was gewapend met een schopje om een versmalling aan te vallen die door de crues veel te smal was geworden. Het gevoel om ergens doorheen te graven en overal maagdelijke klei te bespeuren is  hoe dan ook bijzonder. Dit was natuurlijk geen premiere. Steven werd getrakteerd op z'n eerste stalactieten en mieten. Ja, het waren niet bepaald de meest versierde grotten van België die we hem tot nog toe lieten zien. Ik stond eerder versteld van de volumes in die grot. Merkwaardig. Waar zit toch dat vervolg?

Ook de sifon sprak tot de verbeelding. Het lac stond zeer laag en het vertrek van een galerij kwam boven water piepen. Dit verdwijnpunt werd volgens Marc al enkele keren gedoken. We zullen de duikers van toen eerst eens uithoren.

Zondag zijn Geert en Stijn de nieuwe ankerpunten in de Nou-Maulin gaan testen. De eerste 'nieuwe' put komt uit boven de Benitier. Om daar te komen ga je aan de kabel links omhoog in een gang die je tot op het eind kruipt. Deze put is voor 1/3 vrijhangd en niet voor lomperiken. Je bevindt je namelijk in de buurt van enkele grauwe, maar toch mooie gordijnen.

Put 2 bevindt zich tegenover de 'oude' afdaling in de Gruyère 1.Het vertrek is heerlijk luchtig, maar halverwege is het extreem slijkerig, met alle gevolgen voor de touwen en de snelheid van afdalen.

Om af te sluiten hebben we een schouw beklommen boven de sifon van de Gruyère 2.

Opnieuw was er een duidelijk voelbare tocht om het koud van te krijgen, zeker als zekeraar. Als klimmer werd ik genekt door extreem slijkerige omstandigheden en een court-circuit met een tweede schouw en een rondgang met de hoge breuk van de sifon.

Geen interessant vervolg dus. Wel een hel van een uitdaging.

Alle miserie werd dan ook snel afgespoeld in de Lomme en het zonnetje buiten.

S.

Gevarieerde weekends, onze specialiteit.

Na een duikoponthoud te Anhée snellen we op zaterdag richting Rochefort om de laatste broches in te lijmen, in de Nou Maulin. Deze broches laten een rappel toe nabij (boven) de keisifon indien men de grot binnen gaat via de middelste ingang (de metalen buis). We zullen nog een beschrijving geven van de juiste plaats.

Eenmaal buiten breekt er een onweer los boven Rochefort, een kort intermezzo van het zuiderse weer tijdens het paas-WE.

Aangezien we nog maar half de namiddag zijn, zoeken we de Trou Poubelle op, langs de baan Rochefort-Han. Een recente instorting heeft de ingang enigsinds gewijzigd. In dit grotje is nog allerlei brol achter gebleven van vorige bezoekers en werkzaamheden. In een putje hangt nog een oud en onbetrouwbaar speleoladdertje. Beneden deze put is er een kleine sifon. Dit gedeelte bevindt zich op niveau van de ondergrondse watertafel. Verder weinig potentieel gevonden in dit grotje dat vroeger al binnenste buiten werd gekeerd.

Verdere prospectie in de buurt geeft zicht op meerdere kleine gaten waarvan één goed blaast.

Voor zondag hebben we nog eens de werkzaamheden in de Gouffre aux Mortier op het programma gezet. Een paar weken terug lukte het niet omdat de waterstand nog te hoog was. Nu was de waterstand in de Lomme, en dus ook in de grot laag en konden we verder graven aan het blaasgat.
De werkomstandigheden in dit grotje grenzen aan de slavenarbeid en gelukkig is de Lomme er om naderhand alles weer te 'ontslijken'. We namen deze keer geen foto's. Alle uitgegraven klei moet nu een 15 tal meter worden verplaatst wegens - geen stokageplaats.
Resultaat :  We hebben weer een 3 tal meter klei uitgegraven, en hebben zicht op een vervolg van meerdere meters, met felle wind op kop, maar met ook veel werk voor de boeg. Wordt vervolgd...
Voor meer info zie bij label : Fayt

En het was echt een verzamelweekend :
Anhée : een potlood
Nou Maulin : een afwasteiltje
Poubelle : 2 prima beton-emmers
Grotje nabij Poubelle : flitslampjes en draad...
Aan de Gouffre Mortier : een prima schuurborstel

Deelnemers : Stijn en Geert

G.

Ludiek :


Drank op grottemperatuur



Demonstratie bot-lek-zoeken



Aanvultopo Nou Maulin

Zaterdag met 4 man een tochtje, met opdracht, gemaakt in de NM te Rochefort. Voor nieuw clublid Steven was het meteen de eerste kennismaking met de ondergrondse wereld.
Een paar jaar geleden hebben we in de NM een 20-tal meter bij gevonden, maar tot nu toe hadden we dit nog niet getopografeerd. Het betreft een stukje grot helemaal achteraan het Réseau du Fond (ook Gruyère II genoemd). Dit deel van de grot is al in de jaren 50 ontdekt, maar een minderheid speleo's kent dit deel van de grot. De ingang ligt in de labyrintische Gruyère I en slechts weinigen kennen er de weg. Op de klassieke topo's van de grot staat dit deel niet aangegeven, wel op de kaart op de Avalon site, zie
http://www.scavalon.be/avalonnl/fiches/topo17.htm . Het Réseau du Fond werd in 1992 getopografeerd door Marc Legros. Het ligt bijna volledig onder het niveau van de Lomme en overstroomt dus regelmatig. Het nieuwe stukje komt op 29m ontwikkeling en noemt Appendix.
Eigenlijk zou de ganse topo van deze grot wel eens mogen over gedaan worden, maar ja een liefhebber vinden die dat wil en kan doen...


In het actief deel van de Nou Maulin

Afwas achteraf







Zondag stond in het teken van het grotduiken.

In de voormiddag brachten we eerst een bezoekje aan Denee. Stijn heeft er al eens een verkenningstocht gemaakt, zie

http://sc-cascade.blogspot.com/2010/08/cenotes-in-de-ardennen.html . De ingang van Denee 3 werd voorzien van twee spitboringen voor de duiklijn.

Vanaf de middag was er een bijeenkomst van de Vlaamse grotduikers, aan de Carrière Warnant 1. Een twaalftal duikers waren van de partij en verkenden er de ruime gallerijen van deze ondergelopen steengroeve. Na een deskundige uitleg over de te verkennen delen werden er groepen gevormd.
Naderhand een BBQ en tijd genoeg om informatie uit te wisselen en afspraken te maken.
Zeer goed initiatief.



Een lampje meer of minder ...... en kerstboom klaar voor duik.

Deelnemers

zaterdag 12 maart: Stijn, Kris, Steven, Geert

zondag 13 maart: Stijn, Dirk en Steven als grotduikers, Geert voor de BBQ

Geert

Klein verslagje van het weekend van 14-15 aug

Deelnemers van Cascade: Geert en Stijn

Zaterdag duiken in de Lac de l'Eau d'Heure.
Voor de duikers onder ons: de parking aan de overkant of La Rochette is nu niet meer toegankelijk!??
Weer een spot minder of een tijdelijke ingreep?
Geert voelde zich na 6 jaar nog steeds een vis in het water ;-))

Zondag afgesproken met de Fistuleuzen. (Marc, Kris, Willy, Juliën)
Marc had toegang tot de grot van Lorette.
Voor Geert was dit een eerste keer en dus was de keuze snel gemaakt.
Het werd een mengeling van foto's nemen, graven en exploreren.
De Lomme piekte die dag naar 80cm.
In de Lorette hadden we er weinig last van.
De Mortier ging andere koek zijn...