donderdag 19 mei 2011

Mijnduiken

Maandag was Denee 3 aan de beurt. Deze groeve stond al een tijdje te blinken op de todo lijst.
Zie blog http://sc-cascade.blogspot.com/2010/08/cenotes-in-de-ardennen.html
Kurt melde zich aan als verkenner van de dag en Stijn als sherpa. 
Er werd snel een padje geschapen in een jungle van voornamelijk brandnetels. Een touw was nodig op het steilste stuk. Reste er enkel nog een degelijk anker te plaatsen voor de duiklijn. Er werd zowel links als rechts afgezakt naast een gevaarlijk plateau. Maximale diepte is 6m en het verste punt in de sifon moet ongeveer 15m zijn. Geen nieuwe topspot dus maar wel een leuk avontuur op een mooie plek.
 
 
Na de middag hebben we samen alle lijnen van de Warnant 2 afgezwommen. Er is momenteel geen troebel oppervlak maar wel veel mist op diepte. Naar ons gevoel een topgroeve.

Benieuwd hoe het beheer van de weinige speleoduiksites verder zal verlopen. Het hek staat er maar het slot ontbreekt...nog?

S.

dinsdag 17 mei 2011

Coup de Théâtre à Rochefort

Zondag 15 mei, 4 leden van speleoclubs Cascade en Fistuleuses, 3 met functie muilezel (Marc, Steven en Geert) en één duiker (Stijn) bezoeken de Trou Muret met in totaal 8 speleozakken. Doel: de sifon tussen Muret en Fosse-aux-Ours voorzien van een nieuwe duiklijn en stroomopwaardse verkenning. Deze sifon werd reeds gedeeltelijk en een eerste maal verkend op 17 oktober 2009 (zie verslag onderaan).  Resultaat: een sifon van +/-35m lang werd gepasseerd en een ruime galerij met een ondergrondse rivier werd er ontdekt ! Bovendien werd de ganse duik vastgelegd op film; een uniek document !
De Star Trek intro : "Space: the final frontier..... to explore strange new worlds ..... to boldly go where no man has gone before" is dus ook nog van toepassing dicht bij huis.





Hierna een video van de ontdekking van de galerij, sorry lage kwaliteit.
Meer foto's en filmmateriaal volgen.

Hierna een bijdrage van de verschillende deelnemers:

Stijn
Mijn ultieme droom om 'deftig' te kunnen grotduiken in eigen land is uitgekomen. Wat verlangt een mens nog meer...
Aan alle toekomstige grotduikers die zich willen aanmelden...Tijden zijn veranderd. Vroeger werd een duiker zo ongeveer gedragen tot aan de sifon. Nadat hij z'n voeten had nat gemaakt werd hij dan nog overladen met trappist. Tegenwoordig is het de duiker die in z'n buidel mag tasten om het kostbaar nat te betalen. Porteurs, sherpas vinden en houden voor een job als deze moeten gesoigneerd worden. Aja, haha.
We gaan nu eerst samen met Marc de Muret zo goed mogelijk aanpassen om het transport beter te laten verlopen. Daarna gaan we duiken, duiken, duiken!!!
Heerlijk!

Marc
Ce dimanche, nous étions 3 porteurs et donc, comme les mousquetaires, 4 au total.
Cela tombait bien car il y avait 8 kits à porter, histoire de ne pas faire de jaloux ou de ne pas laisser des mains inoccupées. Et, parmis ces 8 kits, il y en avaient 4 vicieux: bien sur les 2 kits contenant les biberons de 7L, ensuite le kit en déséquilibre permanent à cause des plombs et enfin, le sherpa bibendum contenant le volume sec, pas lourd mais très récalcitrant dans les étroitures.

Nous voilà donc partis avec de quoi faire une montagne de kits dans une grotte où l'espace est rare. Nous envisageons 2 voyages, mais finalement nous arrivons à tout transporter en faisant la chaine.
Le trou du muret, qui est d'habitude à cette saison est très froid et ventilé, est aujourd'hui sans courant d'air et chaud; c'est donc en nage que nous arrivons au siphon 3. Nous y installons une tyrolienne pour passer les kits au dessus de l'eau. Encore quelques passage étroits et nous arrivons à la salle de l'arche, où Stijn commence à s'équiper pour la plongée...

Steven
Vorige week kreeg ik de uitnodiging van Stijn om samen met Mark en Geert te helpen om wat spullen te dragen. Hij wou een duik maken in de Trou Muret. Door mijn grote interesse in het grotduiken ging ik in op de uitnodiging. Zonder enige info of uitleg en mijn minieme ervaring in de Speleo was dit een sprong in het duister. Zondag leerde ik al snel dat het woord " dragen " een andere betekenis had.
Het was trekken - sleuren en duwen door de smalle passages. Het was een heel karwei om de zakken in de duiksifon te krijgen maar het loonde de moeite. Voor mij was dit een unieke ervaring. Ondertussen heb ik geleerd, wanneer ik iets onderneem met Stijn, dat het toch altijd heel sportief blijkt te zijn. :-)
Ik kijk al uit naar de volgende keer waar ik zeker weer van de partij zal zijn.

Geert
Na een korte boswandeling, met de geur van daslook, komen we aan de Trou Muret. Dat we een hele hoop zakken moesten sjouwen kon je al lezen, doch na ruim anderhalfuur waren we dan toch aangekomen in de Salle de l'Arche. Kort daarna zat de duiker in de sifon, en begon het lange wachten op z'n terugkeer. Omzeggens geen luchtbellen kwamen terug naar de zaal, en een lange stilte is het gevolg. Voor mezelf is dit steeds een stresserende wachttijd.
Na ongeveer 1u duik zien we de duiklijn even bewegen en even later ook een misterieus lichtschijnsel in de sifon. Stijn is op de terugweg en iedereen is vol spanning omtrent zijn belevenissen. Een brede glimlach verraad dat het goed was, en dit krijgen we ook ruim te horen. Sifon gepasseerd, ruime galerij erna, veel stroming, begin van een tweede sifon is eveneens ruim. Straks kunnen we alles bekijken op de PC, want de hele duik is op film vastgelegd.
Stijn heeft ook nog de tijd genomen om enkele richtingen op te tekenen, zodat we de topo kunnen aanvullen. Blijkt dat de rivier nu richting 60° volgt, dit is richting Nou Maulin, wat te verwachten was. Verbindingen met de andere sifons in de Trou Muret of Trou Hotel zijn niet direct realiseerbaar, maar dat is bijzaak.
----------------------------------------------------------------------------------
17 oktober 2009
Eerste duikpoging in de FAO (via de Grotte de la Fosse-aux-Ours).
We kwamen op een totaal van 9 kitzakken en 7 dragers.
Een versmalling in de grot besliste dat we met 6 dragers over bleven, en er kwam een 10e zak bij. Gelukkig was die leeg.
Zondag waren ze nog met 4, maar het meeste materiaal was dan al naar buiten. Dus namen we die dag weer 2 volle zakken mee naar beneden om het af te leren. Er zijn natuurlijk leuker dingen te doen in een weekend dan zakken slepen in een grot. En dat voor slechts één zot die het in zijn kop krijgt om onder water te kijken.
Speleoduiker Michel was er ook bij, maar dit keer niet om te duiken. Achteraf bleek ook hij zeer enthousiast om er te duiken, al stelde hij toch vast dat de portage van een zwaar kaliber is. Nergens is het echt doorstappen. Telkens moet je op en af, door versmallingen en mikken op een krap balisage pad. We stellen voor om nu toch eerst eens werk te maken van de topo om een beter beeld te krijgen van de grot. Want we zijn eigenlijk al stilletjes aan het dromen van een nieuwe directe ingang naar het water.
Eindelijk ter plaatse kwam het team in actie. Zonder veel woorden werd het equipement gemaakt, flessen gemonteerd, verkleed en nam iedereen z’n plaats in. Flessen werden in de put begeleid en als laatste kwam de duiker naar beneden. Klimspullen werden aan de haak gehangen. Dirk hielp me verder optuigen en dat allemaal aan de krappe rand van het “zwembad”.
Er werd beslist om enkel de sifon stroom op te proberen. Achteraf bleek dit geen slechte beslissing want toen Dirk eens ging loeren stroomaf stond ook hij versteld van de kracht van de stroming in dit gat. Het water was alweer een 10 tal centimeter gestegen in vergelijking met 2 weken terug.
De nieuwste VM was weer verdwenen. In de toekomst zullen we dit correcter kunnen meten want Geert heeft een echte peilschaal voorzien om in de grot te monteren.
Stroom op daarentegen zag ook Dirk dat het goed was.
Proberen maar:
Vertrek passeert, weinig verankeringspunten, versmalling, twijfel, en floep, ruimer, geen ankerpunten te vinden, ruimere versmalling, ruim. Ankerpunt, 6, 7m diep. Stijgende helling, stof komt van de wanden, slecht zicht, oppervlakte! Ruime zaal met een rotsboog (Salle d’Arc). Blubberhelling en op het eerste zicht geen vervolg in de zaal, of klok. Terug naar beneden, geen zicht meer, stroming teruggevonden en opnieuw zicht, vervolg, lijn verankerd. Teruggekeerd in bijna geen zichtbaarheid.
Ongeveer 20min weg geweest. Bij een tweede duik 15min weggebleven en de lijn op nog drie plaatsen beter kunnen verankeren. Ook een beetje kunnen genieten van visjes (forelletjes) en grotgarnaaltjes. Er zijn ook fossielen te zien in de wanden. Bodem bestaat uit duinen van klei en zand. Er kan links en recht nog verkend worden.
De  grote stroom en waarschijnlijk het vervolg lijkt in een laminior te zijn die 3m breed is en zeker een 1m hoog is op het hoogste punt. Die daalt lichtjes verder naar beneden.
Dit betekend dus meer dan een geslaagde missie! Er zijn maar weinig zo’n goede grotduikmogelijkheden in Belgie. Dankzij de stroming is dit een haalbare opdracht om hier een deftige lijn door de sifon te leggen. Hopelijk wordt hij niet te diep.
Ik weet ook  niet of we er in de winter nog zo gemakkelijk in zullen komen met nog meer stroom.
Grote nadeel is de stevige portage en de put aan het water. Maar, wordt ongetwijfeld vervolgd!
De 4 zakken die waren achtergebleven werden zondag naar buiten gebracht.
S.

dinsdag 10 mei 2011

De eerste bezoekers in de FAO

Vorige zaterdag mochten we de eerste bezoekende groepen ontvangen in de Grotte de la Fosse-aux-Ours (FAO).
Twee en een half jaar na de ontdekking van deze grot, zijn de exploratiewerken in deze grot nog niet afgerond, maar de lijst van aanvragen om de grot te bezoeken is al redelijk groot, en wij wensen de clubs dan ook niet eeuwig te laten wachten op een bezoek.
Drie groepen werden er gegidst door Stijn, Kris en Geert. Stijn mocht het jong geweld van Avalon begeleiden op hun fototocht door de grot, terwijl geert 4 Myotis leden de grot leerde kennen. Kris tenslotte gaf een rondleiding aan leden van de plaatselijke club van Rochefort. En de vele positieve reactie geven ons een goed gevoel!
Je kan weldra ook een verslag lezen op de Avalon blog.

Op zondag werd een combinatiedag, bezoek en explo, voorzien in de FAO, met als gasten nog enkele leden van de speleoclub Avalon. Na het gebruikelijk bezoek aan het fossiele deel van de grot trokken we naar de onderste regionen om nog wat graafwerk te verrichten nabij Echo Beach. De verbinding tussen de entonnoirzaal en het balkon boven de rivier (meertje) stond op het programma.
Voor meer info zie label "Fosse aux Ours".
Ondertussen had Stijn en Dirk reeds enkele blokken weggewerkt zodat er kon gegraven worden van twee kanten.
We hadden eerder gemerkt dat de graafwerken niet direct de richting volgen die we voor ogen hadden. Wat telefoneerwerk via de rotsen laat verhopen dat we niet ver meer moeten graven, maar de juiste richting kunnen we niet bepalen. De volgende keer zullen we dan ook het ARCANA meettoestel inzetten om de juiste verbindingsrichting te bepalen. ( http://sc-cascade.blogspot.com/2011/02/project-arcana.html )
Wanneer zullen de twee graafploegen mekaar de hand kunnen geven?, ik stel dan ook voor om de uiteindelijke verbinding EUROTUNNEL te noemen.

G.


dinsdag 26 april 2011

Gevarieerde weekends, onze specialiteit.

Na een duikoponthoud te Anhée snellen we op zaterdag richting Rochefort om de laatste broches in te lijmen, in de Nou Maulin. Deze broches laten een rappel toe nabij (boven) de keisifon indien men de grot binnen gaat via de middelste ingang (de metalen buis). We zullen nog een beschrijving geven van de juiste plaats.


Eenmaal buiten breekt er een onweer los boven Rochefort, een kort intermezzo van het zuiderse weer tijdens het paas-WE.

Aangezien we nog maar half de namiddag zijn, zoeken we de Trou Poubelle op, langs de baan Rochefort-Han. Een recente instorting heeft de ingang enigsinds gewijzigd. In dit grotje is nog allerlei brol achter gebleven van vorige bezoekers en werkzaamheden. In een putje hangt nog een oud en onbetrouwbaar speleoladdertje. Beneden deze put is er een kleine sifon. Dit gedeelte bevindt zich op niveau van de ondergrondse watertafel. Verder weinig potentieel gevonden in dit grotje dat vroeger al binnenste buiten werd gekeerd.
Verdere prospectie in de buurt geeft zicht op meerdere kleine gaten waarvan één goed blaast.

Voor zondag hebben we nog eens de werkzaamheden in de Gouffre aux Mortier op het programma gezet. Een paar weken terug lukte het niet omdat de waterstand nog te hoog was. Nu was de waterstand in de Lomme, en dus ook in de grot laag en konden we verder graven aan het blaasgat.
De werkomstandigheden in dit grotje grenzen aan de slavenarbeid en gelukkig is de Lomme er om naderhand alles weer te 'ontslijken'. We namen deze keer geen foto's. Alle uitgegraven klei moet nu een 15 tal meter worden verplaatst wegens - geen stokageplaats.
Resultaat :  We hebben weer een 3 tal meter klei uitgegraven, en hebben zicht op een vervolg van meerdere meters, met felle wind op kop, maar met ook veel werk voor de boeg. Wordt vervolgd...
Voor meer info zie bij label : Fayt

En het was echt een verzamelweekend :
Anhée : een potlood
Nou Maulin : een afwasteiltje
Poubelle : 2 prima beton-emmers
Grotje nabij Poubelle : flitslampjes en draad...
Aan de Gouffre Mortier : een prima schuurborstel

Deelnemers : Stijn en Geert

G.

Ludiek :

Drank op grottemperatuur

Demonstratie bot-lek-zoeken


donderdag 7 april 2011

Nou Maulin - aflevering 3

Nog geen week later, en nu met een verse boor, hebben we ons plan verwezenlijkt. De belangrijkste ankerpunten zijn verdubbeld en de oude rommel werd verwijderd. Je kan de grote put nu op twee plaatsen afdalen. Er is een gemakkelijke en een moeilijkere kant. De gemakkelijke is wonderwel nieuw. De oude loopt door een lastige spleet. Beide kunnen nu vrijvingsvrij en in rappel geëquipeerd worden.Ook de onderste twee putjes werden voorzien van een tweede ankerpunt.
Verder hebben we ook 4 goujons geplaatst aan een sifonnetje bij de ingang. Na een mini afdaling kom je aan de 'plastiek' sifon. Geen idee of hier ooit al iemand z'n hoofd onder water gestoken heeft?
Ook het tweede watervlak in de buurt van de Benitier intrigeert me...
Na een korte pauze zijn we voor een laatste ronde via de buis naar binnen gegaan. Een aanrader voor wie z'n pak in stukken wil scheuren. De toestand van de kabel boven de Benitier is momenteel ok, al zijn de ankerpunten van het type die je in de doe-het-zelf zaak vindt. Het eindpunt van de kabel, waar normaal ook de rappel geinstalleerd wordt, is bedenkelijk. Die haak is niet goed geplaatst om te rappellen en dus verplooid en zo goed als volledig door gesleten. En verwittigd man....enz. Wij hebben aan de laatste ketting de rappel geinstalleerd.
We hebben ook naar een alternatief gezocht daar en gevonden. De gaten zijn geboord, maar we waren door de brochen heen. We gaan nog niet verklappen waar het is maar het lijkt een leuker en veiliger alternatief voor de kabel. Er is zelfs een stuk plein vide bij. Meer nog, die kant is nooit eerder afgedaald.
Straks kunnen we weer met z'n allen, met een gerust hart, een touwzak
meezeulen in de NM.

S.

'Plastiek' sifon

woensdag 30 maart 2011

Klusjesdag in NM

Na een leerrijke duik op zaterdag in de carrière van Roche Fontaine hebben Geert en Stijn zondag afgesproken met Marc.
Bij ons vorige bezoek in de Nou-Moulin twee weken terug was me de staat van het equipement opgevallen. Erbarmelijk! In samenspraak met Marc is het plan opgevat om daar iets aan doen. Onze versleten boren hebben echter roet in ons eten gegooid. Het bleek onmogelijk te zijn deftige gaten te boren voor broches. Het bleef dan ook bij een plan om in de grote put nieuwe brochen te plaatsen. Dit zou betekenen dat de eerste put op twee verschillende plaatsen kan worden afgedaald. Indien gewenst steeds in rappel. Aan de onderste twee putten zou het equipement, bestaande momenteel uit telkens één ingesleten broche, verdubbeld worden.

Plannen rond de put aan de Benitier zijn nog niet concreet maar ook die plaats zal bekeken worden.

Gelukkig was onze afdaling die dag niet voor niets.
Marc wou ook topo doen van de put om de diepte preciezer te bepalen. Dit werd succesvol afgerond.
Minder vlot ging dan weer een desobstructie op één van de eindpunten in de Réseau du Fond.

Verder hebben we van Marc z'n aanwezigheid geprofiteerd door hem ons de laatste onbekende stukken van deze klassieker te laten zien. Deze grot heeft jammer genoeg verschillende zeer onvolledige topo's. De grot opnieuw volledig topograferen is niet iets waar wij warm voor lopen...liefhebbers?
Wel zijn we van plan om de grot eens op te waarderen en in de kijker te plaatsen aan de hand van een artikel met de laatste nieuwe vorderingen.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.

S.

Slijtagesporen equipment

Roche Fontaine voor liefhebbers van diepe duiken.

dinsdag 15 maart 2011

Aanvultopo Nou Maulin

Zaterdag met 4 man een tochtje, met opdracht, gemaakt in de NM te Rochefort. Voor nieuw clublid Steven was het meteen de eerste kennismaking met de ondergrondse wereld.
Een paar jaar geleden hebben we in de NM een 20-tal meter bij gevonden, maar tot nu toe hadden we dit nog niet getopografeerd. Het betreft een stukje grot helemaal achteraan het Réseau du Fond (ook Gruyère II genoemd). Dit deel van de grot is al in de jaren 50 ontdekt, maar een minderheid speleo's kent dit deel van de grot. De ingang ligt in de labyrintische Gruyère I en slechts weinigen kennen er de weg. Op de klassieke topo's van de grot staat dit deel niet aangegeven, wel op de kaart op de Avalon site, zie
http://www.scavalon.be/avalonnl/fiches/topo17.htm . Het Réseau du Fond werd in 1992 getopografeerd door Marc Legros. Het ligt bijna volledig onder het niveau van de Lomme en overstroomt dus regelmatig. Het nieuwe stukje komt op 29m ontwikkeling en noemt Appendix.
Eigenlijk zou de ganse topo van deze grot wel eens mogen over gedaan worden, maar ja een liefhebber vinden die dat wil en kan doen...

In het actief deel van de Nou Maulin

Afwas achteraf











Zondag stond in het teken van het grotduiken.
In de voormiddag brachten we eerst een bezoekje aan Denee. Stijn heeft er al eens een verkenningstocht gemaakt, zie
http://sc-cascade.blogspot.com/2010/08/cenotes-in-de-ardennen.html . De ingang van Denee 3 werd voorzien van twee spitboringen voor de duiklijn.

Vanaf de middag was er een bijeenkomst van de Vlaamse grotduikers, aan de Carrière Warnant 1. Een twaalftal duikers waren van de partij en verkenden er de ruime gallerijen van deze ondergelopen steengroeve. Na een deskundige uitleg over de te verkennen delen werden er groepen gevormd.
Naderhand een BBQ en tijd genoeg om informatie uit te wisselen en afspraken te maken.
Zeer goed initiatief.



Een lampje meer of minder ...... en kerstboom klaar voor duik.

Deelnemers
zaterdag 12 maart: Stijn, Kris, Steven, Geert
zondag 13 maart: Stijn, Dirk en Steven als grotduikers, Geert voor de BBQ

Geert